ไม่มีสิทธิ์ใช้งาน
ซูเสี่ยวระบายอารมณ์ใส่เซียนเต่า: «พูดได้ดี คราวหน้าเปิดหีบเสบียงของนาย ฉันจะคิดค่าธรรมเนียมเพิ่มเป็นสองเท่า»
เซียนเต่า: «???»
เซียนเต่า: «เดี๋ยวก่อนพี่ชาย! เอาจริงเหรอเนี่ย!»
เซียนเต่า: «พี่ชาย! ฉันพูดอะไรให้ไม่พอใจหรือไง!»
ซูเสี่ยวไม่ตอบ
อย่างไรเสีย พอแผนปรับปรุงบ้านปลอดภัยออกมา เซียนเต่าก็จะรู้เองว่าเธอเป็นเจ้าของบ้านหมายเลข 1
แต่ต้องยอมรับว่าเซียนเต่าให้ข้อมูลสำคัญมาก
อย่างแรก บ้านปลอดภัยสามหลังที่อัปเกรดแล้วถือว่าอยู่ในระดับสูงสุด ไม่สามารถผูกบ้านหลังที่สี่ได้
อย่างที่สอง บ้านปลอดภัยเฉพาะบุคคลจะไม่สามารถปล่อยให้คนอื่นใช้งานได้อีก แม้ผู้รอดชีวิตจะเสียชีวิตแล้วก็ตาม
แสดงว่าการแย่งชิงบ้านปลอดภัยเป็นหนทางเอาชีวิตรอดของผู้รอดชีวิตระดับล่าง ส่วนก้าวต่อไปของเกมคือการผลักดันให้ผู้เล่นระดับสูงร่วมมือกันอย่างสร้างสรรค์
หลังคุยกับเซียนเต่าจบ ซูเสี่ยวก็ติดต่ออวี๋อวี๋
อวี๋อวี๋มาหาเธอเพราะอยากให้ช่วยเปิดหีบวัตถุดิบสักสองสามใบ เพื่อเลือกวัตถุดิบเฉพาะทางพอดีซูเสี่ยวก็อยากให้อวี๋อวี๋ช่วยเปิดหีบสีม่วงสองใบให้เหมือนกัน
หีบวัตถุดิบคิดค่าบริการเป็นส่วนแบ่ง
หีบสมบัติสีดำทุก 2 ใบ คิดค่าวัตถุดิบ 1 หน่วย
อวี๋อวี๋ให้หีบสมบัติสีดำเธอมา 8 ใบ ขอเหล็กแท่งไป 8 ก้อนกับแผ่นไม้ 4 แผ่น จากนั้นก็ส่งพิมพ์เขียว «อุปกรณ์ให้แสงสว่างภายในอาคาร» มาเป็นหลักประกัน แค่เห็นพิมพ์เขียว ซูเสี่ยวก็ใจเต้นแล้ว
แม้มันจะไม่ใช่พิมพ์เขียวที่จำเป็นเร่งด่วน
แต่การต้องใช้โคมไฟตั้งโต๊ะอยู่ในห้องใต้ดินทุกวัน ทำให้เธอรู้สึกว่าสายตาใกล้จะสั้นแล้ว! ต่อให้เป็นวันสิ้นโลกก็ต้องดูแลดวงตาให้ดีสิ ถ้าตาบอดขึ้นมา ต่อให้มีฝีมือเก่งกาจแค่ไหนก็คงจบเห่!