“มนุษย์ เผ่าพันธุ์ต่างแดน... โลกนี้อันตรายและซับซ้อนเกินกว่าที่คิด! แต่เพิ่งได้รับสืบทอดพลังก็ถูกจับตามองแล้ว คงต้องเก็บตัวไปก่อน!”
ขณะที่หลินเฟิงกำลังปกปิดกลิ่นอาย พวกเงาดำก็ตกใจหนีไป
ไม่นาน ก็มีอีกหลายคนมาที่ชั้นล่าง
“เจอไหม? ปรากฏการณ์ประหลาดเมื่อครู่ ดึงดูดคนไม่น้อยเลย”
“ระบุได้แค่พื้นที่แถวนี้ ตำแหน่งเจาะจงหายาก”
“ติดต่อตำรวจชุมชน ตรวจค้นบ้านต่อบ้านหาความผิดปกติ!”
“……”
หลินเฟิงหรี่ตาลงเล็กน้อย เป็นคนของทางการหรือ? จิตใจคนคาดเดายาก ต่อให้เป็นทางการ ก็เปิดเผยไพ่ตายไม่ได้!
“รีบแข็งแกร่งขึ้น มีเพียงแข็งแกร่งกว่าเดิม ถึงจะรับมือทุกสถานการณ์ได้!”
เมื่อคนชั้นล่างจากไป หลินเฟิงก็เก็บกวาดห้องพอหยาบ ๆ แล้วไปอาบน้ำ
แผลที่หน้าผากของเขา แทบมองไม่เห็นแล้ว
บุคลิกโดยรวมก็เปลี่ยนไป ดูสูงโปร่งหล่อเหลายิ่งขึ้น
“หลินเฟิง สุขสันต์วันเกิด! จากนี้ไป จะเป็นนายคน! ไม่มีใครรังแก! ดูถูก! เจ้าได้อีก!”
หลินเฟิงมองตัวเองในกระจก แววตาแน่วแน่ที่สุด
……
วันรุ่งขึ้น
ตอนหลินเฟิงออกจากห้องเช่า พบว่ามีตำรวจชุมชนกำลังสอบถามปู่ย่าตายายที่เดินเล่น
ใจเขาหดรัดลงทันที ดูแล้วที่นี่ไม่ควรอยู่ต่อแล้ว ต้องรีบหาที่ใหม่
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขามาถึงตลาดหินดิบ ลาออกจากงานก่อน แล้วค่อยเดินเตร็ดเตร่
“พลังหยั่งรู้ต้นกำเนิดของจักรพรรดิ์มนุษย์แข็งแกร่งมาก ใช้มาเล่นพนันหินนี่มันสิ้นเปลืองของดี แต่สำหรับข้าแล้ว การพนันหินคือวิธีพัฒนาเร็วที่สุดในตอนนี้ ได้ทั้งกลืนพลังปราณฝึกฝน แถมยังหาเงินได้!”
ไม่นาน หลินเฟิงก็ใช้เงินสามพัน ซื้อหินดิบขนาดเท่ากำปั้นมาก้อนหนึ่ง
“เสี่ยวหลิน วันนี้ทำไมยอมลงทุนซื้อล่ะ?”
เจ้าของแผงรู้จักเขา พูดหยอกล้อไม่กี่คำ และยังกำชับเขาอย่าไปหลงใหลการพนันหิน
“นายหาเงินไม่เก่ง นาน ๆ เล่นทีก็พอ แต่อย่าให้จมปลัก! มีดเดียวจน มีดเดียวรวย อย่ามองแค่คนที่รวยแล้ว ต้องดูพวกที่เสียจนหมดตัวด้วย!”
“พี่หลี่ ผมแค่เล่นสนุก ๆ พี่ช่วยเจียระไนให้หน่อย”
ฟังคำเตือนด้วยไมตรี ใจหลินเฟิงก็อุ่นวาบ โลกนี้ก็ไม่ได้มีแต่คนเลวเสียทีเดียวนี่นะ
“นายรู้ตัวก็แล้วกัน”
เจ้าของแผงเจียระไนหินตามเส้นที่หลินเฟิงขีดไว้ เสร็จแล้วก็ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ
“บ้าเอ๊ย! เนื้อหนัวปิง? เจ้าหนูนี่โชคดีจริง ขายได้อย่างน้อยห้าหกหมื่น เท่าตัว 20 เท่า!”
“ฮ่าๆ ผมก็ว่าโชคดีวันนี้! พี่หลี่ ขายให้พี่ห้าหมื่น ผมขอเลือกหินดิบอีกสองก้อน”
หลินเฟิงไม่ติดขัดให้เจ้าของแผงพลอยฟ้ากับเขาหน่อย
“ได้ งั้นพี่ขอรับน้ำใจหน่อย”
เจ้าของแผงพยักหน้า หลังจากเจียระไนหินดิบให้หลินเฟิงอีกสองก้อน... เขาชาไปทั้งตัว!
หยกสองก้อนนี้สีสวยกว่าเดิม รวมแล้วอย่างน้อยห้าแสน!
ต่อให้โชคดีแค่ไหน ก็ไม่ใช่ทุกก้อนจะได้กำไรสิ?!
พวกเซียนพนันหินยังไม่มีฝีมือขนาดนี้!
แล้วนี่หลินเฟิงไม่ใช่เซียนพนันหินด้วย เขาเป็นแค่ช่างเจียระไนหิน!
“พี่หลี่ เอาหรือเปล่า? ไม่เอาเดี๋ยวผมขายคนอื่นนะ”
หลินเฟิงรู้สึกฟินลึก ๆ ตาวิเศษนี่ใช้สะดวกแท้! เงินนี่ก็หา... ง่ายชะมัด!
“เอาเอาเอา! เจ้าหนูแกเป็นอะไร? ผีนักพนันสิงหรือไง?”
เจ้าของแผงตกใจสุดขีด รีบโอนเงินห้าแสนให้หลินเฟิง
“ฮ่าๆ ผีบรรพบุรุษท่านเปี่ยนสิงครับ”
หลินเฟิงพูดติดตลก มองยอดเงินในบัตรที่คงเหลือ ใจก็ฟินที่สุด ในที่สุดก็มีเงิน!
ไม่กี่นาทีต่อมา เขามาถึงร้านใหญ่ที่สุดของที่นี่—ผู้อวี้ฟาง
“หลินเฟิง? ที่นี่มันที่ของแกหรือไง?”
หลินเฟิงเพิ่งมาถึง ก็ถูกพนักงานคนหนึ่งขวาง
“วันนี้ทางเรามีกิจการใหญ่ นายไปเดินเล่นที่อื่นเถอะ!”
“เปิดประตูค้าขาย ทำไมผมจะมาไม่ได้?”
หลินเฟิงเลิกคิ้ว
“วันนี้ผมก็เป็นกิจการใหญ่เหมือนกัน”
“กิจการใหญ่? ฮ่า ตัวแค่นี้จะมีเงินสักกี่สลึง!”
พนักงานเยาะเย้ย
“จะมาสมัครเป็นช่างเจียระไนหินที่ร้านผม ยังไม่เข้าเกณฑ์เลย!”
“ก็ลูกจ้างด้วยกันนั่นแหละ จะทำเป็นสูงส่งไปทำไม ไม่รู้จะเข้าใจผิดว่าผู้อวี้ฟางเป็นของนายเปิด”
หลินเฟิงไม่สบอารมณ์นัก ก่อนตื่นพลังโดนด่าเรื่อย คราวนี้ตื่นพลังแล้วยังโดนอีก มันก็เปลืองการตื่นพลังสิวะ?!
“เลิกดูถูกคนด้วยสายตาหมา แล้วหลีกไป!”
พนักงานกำลังจะเดือดจัด แต่ผู้ควบคุมงานก็เร่งรีบเรียก
“มาแล้ว ๆ... หลินเฟิง แกกล้าด่าผมว่าเป็นหมา? แกรอให้ผมว่างก่อนค่อยคิดบัญชี!”
หลินเฟิงขี้เกียจมีเรื่องด้วย ก้าวเข้าร้านไป
เขาไม่รีบซื้อหินดิบ แต่ถือโอกาสใช้ตราจักรพรรดิ์มนุษย์ ลองกลืนพลังปราณ
“จริงด้วย ไม่ต้องเอาเนื้อหยกออกมาก็กลืนพลังปราณได้... แต่ต้องระวังปริมาณการดูดกลืน ไม่งั้นจะทำลายหยก”
หลินเฟิงดีใจล้นหน้า พอดูดกลืนพลังปราณจากหยกไปหลายสิบก้อน ระดับฝึกปรือก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย
อีกทั้งยังพบว่า พลังปราณส่วนใหญ่ถูกตราจักรพรรดิ์มนุษย์ในร่างดูดเก็บไป
“ไว้ใช้ซ่อมแซมตัวเอง? หรือสามารถอัปเกรด?”
ขณะหลินเฟิงกำลังคิดเรื่อยเปื่อย ก็สังเกตเห็นกลุ่มคนเข้ามาจากข้างนอก
หญิงสาวคนต้นทางหน้าตางดงามเป็นที่สุด ท่าทางเย็นชา กลับกลายเป็นประธานกรุงผู้พลิกเมืองที่เคยสวีทด้วยกันเมื่อวาน เสิ่นชิง
เจ้าของผู้อวี้ฟาง สือเหล่ย รับรองด้วยตัวเอง สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
นักพนันหินอันดับหนึ่งแห่งจงไห่ เสวี่ยเทา ก็ร่วมเดินทางไปด้วย
ทั้งกลุ่มตรงไปยังโซน A ที่นี่เป็นของเก่าบ่อเก่าขาดตลาดที่พึ่งเข้าใหม่ หินดิบถูกที่สุดก็ค่าตัวกว่าหมื่น เศษหินเกรดดีที่สุดแพงลิบลิ่ว
ฝูงชนที่มุงดูพากันวิพากษ์ ไม่เว้นที่จะชื่นชมโฉมและกำลังทรัพย์ของเสิ่นชิง
หลินเฟิงซ่อนตัวในฝูงชน มองเสิ่นชิงอยู่ห่าง ๆ ไม่คิดเข้าไปหา
ไหน ๆ เมื่อวานนี้หล่อนก็บอกว่า หลังจากนี้ไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว เขาก็จะไม่หน้าไม่อายเข้าไปตีสนิท เป็นอันขาด ตลอดชีวิตนี้ จะไม่เป็นหมาหลงทางอีก!
ผู้หญิงหรือ?
ผู้หญิงมีแต่ทำให้การฝึกฝนของเขาช้าลง!
“ไม่ใช่สิ ในคัมภีร์บำรุงสตรีของจักรพรรดิ์เหลืองเขียนว่า การฝึกร่วมคู่สามารถเพิ่มความเร็วฝึกฝน...”
หลินเฟิงทำสีหน้าประหลาด นึกถึงความบ้าคลั่งเมื่อวาน กระดูกสูงสุด... ก็ขยับนิดหน่อย
“จักรพรรดิ์เหลืองในฐานะจักรพรรดิ์มนุษย์ จะมาศึกษาฝึกร่วมคู่ได้ยังไง? การฝึกร่วมคู่ไม่ใช่ทางชั่วร้ายหรือ? แต่... เรื่องเพศเป็นธรรมชาตินะ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ มนุษย์ก็คงสูญพันธุ์ไปนานแล้ว! อืม พอมีเวลาค่อยลองศึกษา ไม่ใช่เราหื่นนะ แค่อยากเพิ่มความเร็วฝึกฝนเพียว ๆ!”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ท่านเสวี่ยเลือกหินดิบไปเจ็ดแปดก้อน แกะสาธิตให้ดูหนึ่งก้อน เนื้อแก้ว เขียวมรกต ทันใดนั้นปลุกเร้าทั้งงาน
ทุกคนไม่หยุดชื่นชม ไม่มีใครตั้งคำถามต่อฝีมือขั้นสูงของท่านเสวี่ย!
“ท่านประธานเสิ่น ผมว่าแล้วว่าหินเก่าใหม่ชุดนี้คุณภาพสูงมาก มีหยกเกรดเลิศไม่น้อย”
สือเหล่ยยิ้ม
“โดยเฉพาะก้อนใหญ่นั่น มาจากบ่อเก่าเดียวกับหินจ้าวตลาดของพม่า ถ้าไม่ใช่เพราะผมมีเส้นสาย ก็คงไม่ได้มา...”
“ท่านเสวี่ย”
เสิ่นชิงมองไปยังท่านเสวี่ย เป้าหมายหลักของหล่อนวันนี้ ก็คือหินจากบ่อเดียวกับหินจ้าวตลาดก้อนนี้
ท่านเสวี่ยพยักหน้า พาลูกศิษย์เข้าใกล้ ใช้เครื่องมือมืออาชีพสำรวจอยู่ครึ่งชั่วโมง แล้วกล่าวอย่างมั่นใจ “ท่านประธานเสิ่น ไม่มีปัญหา ถึงจะไม่เท่าหินจ้าวตลาดปีที่แล้ว แต่คงไม่ต่างกันมากนัก”
“เจ้าของร้านสือ เรียกเลขราคามา”
แม้แต่เสิ่นชิง ผู้มีนิสัยเย็นชา ในดวงตาก็มีความตื่นเต้นวูบไหว
“ห้าสิบล้าน”
สือเหล่ยยื่นมือข้างหนึ่ง
“นี่คือราคาจริง ๆ ถ้าได้หยกใหญ่เกรดเลิศขึ้นมา เพิ่มศูนย์อีกก็ยังเป็นไปได้”
“ฉันตกลง”
เสิ่นชิงไม่ลังเลมาก
เห็นเสิ่นชิงตัดสินใจซื้ออย่างสบาย ๆ สือเหล่ยแอบสบตากับท่านเสวี่ยอย่างนัยยะ รอยยิ้มหนาขึ้น
ขณะที่ทั้งงานกำลังทึ่งกับความใจถึงของเสิ่นชิง มีเพียงหลินเฟิงที่ขมวดคิ้ว รู้สึกถึงความผิดปกติ
“พวกเขาคงไม่ร่วมมือกันทำกลลวง เพื่อหลอกเสิ่นชิงหรอกนะ?”
หลินเฟิงยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นไปได้ วงการพนันหินนี่ ก็คล้ายกับวงการของโบราณ น้ำก็ลึกมาก!
การทำกลลวงอะไรพวกนี้ เป็นเรื่องปกติ
“ถ้าไม่เจอก็จบไป แต่พอเจอแล้ว ก็อยู่นิ่งดูดายไม่ได้ ยังไงหล่อนก็เคยมีบุญคุณกับเรา!”
หลินเฟิงเปิดเนตรหยั่งรู้ สายตาทะลุผ่านเปลือกหินหยาบหนา จับจ้องที่หินดิบสูงครึ่งคนนั่น
วินาทีต่อมา ขนทั่วร่างเขาลุกพรึ่บ หลังก็เย็นวาบมีเหงื่อซึมทันควัน