ห้องทำงานประธาน
“ทะลวงขั้นแล้วหรือ?”
แววตาของเสิ่นชิงฉายประกายประหลาด หลินฝานดูสุขุมขึ้นกว่าเดิม ทั้งยังมีเสน่ห์มากขึ้นด้วย
“ครับ ประธานเสิ่น ขอบคุณนะครับ…บุญคุณครั้งนี้ ผมจะจดจำไว้ในใจ”
หลินฝานพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ในเมื่อฉันชวนคุณมาที่ชิงเฉิง ก็ย่อมช่วยเหลือคุณอย่างเต็มที่อยู่แล้ว”
พูดจบ เสิ่นชิงก็ส่งข้อความหาเฉินหนาน
ไม่นาน โทรศัพท์ของหลินฝานก็ดังขึ้น เงินหนึ่งพันล้านหยวนเข้าบัญชีแล้ว
“นี่…”
หลินฝานมองเลขศูนย์ยาวเหยียดในบัญชีธนาคาร หัวใจเต้นเร็วขึ้นไม่น้อย
เมื่อวานเขายังเป็นแค่ไอ้หนุ่มจนๆ คนหนึ่ง…วันนี้กลับกลายเป็นมหาเศรษฐีไปแล้วหรือ?
“ราคาประเมินในตลาดของม่วงหลวงใกล้เคียงหนึ่งพันล้านหยวน บวกกับหยกอีกก้อน ฉันก็เลยปัดให้เป็นเลขกลมๆ หนึ่งพันล้านหยวน”
เสิ่นชิงเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง
“ส่วนหินดิบมูลค่าห้าสิบล้านหยวนที่ซื้อวันนี้ รอแกะหยกออกมาแล้ว ฉันจะโอนเงินให้คุณตามราคาตลาด”
“...ไม่ต้องรีบหรอกครับ คุณให้ผมมามากพอแล้ว”
“สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่คุณสมควรได้รับ”
เสิ่นชิงหยิบกุญแจรถออกมายื่นให้หลินฝาน
“ในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนากลยุทธ์ คุณควรมีรถสักคันถึงจะสะดวก รถแลนด์โรเวอร์เรนจ์โรเวอร์คันนี้เอาไปใช้ก่อน ถ้าไม่ชอบ ฉันจะให้เฉินหนานไปซื้อคันอื่นมาให้”