“อะไรนะ? เขาไปบริษัทชิงเฉิงแล้วเหรอ? แถมยังได้เป็นที่ปรึกษาพนันหินอีก?”
พอปลายสายรับโทรศัพท์ จ้าวหมิงก็เริ่มนั่งไม่ติดเช่นกัน
“อืม ดูท่าประธานเสิ่นจะให้ความสำคัญกับเขามากเลยนะ... อาหมิง ตอนนี้จะทำยังไงดี?”
พอนึกถึงตอนที่หลินฝานทำให้นางอับอาย โจวหรูก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“ถ้าเขาพูดจาเหลวไหลขึ้นมา พวกเราสองคนจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?”
“สวรรค์มีทางให้ไปเขาไม่ไป นรกไม่มีประตู เขากลับดั้นด้นเข้ามาเอง เดิมทีฉันคิดว่าจะไปดักเขาที่ห้องเช่าตอนกลางคืน ไม่นึกเลยว่าเขาจะกล้ามาที่ชิงเฉิง!”
น้ำเสียงของจ้าวหมิงเย็นเยียบลง
“ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้ ต้องทำให้เขานอนหามออกไปให้ได้!”
“แล้วทางประธานเสิ่นล่ะ...”
“ฉันยังพอมีหน้ามีตาต่อหน้าประธานเสิ่นอยู่บ้าง! ฉันเป็นถึงหัวหน้าฝ่าย จะสู้ที่ปรึกษาพนันหินอย่างเขาไม่ได้หรือไง?”
จ้าวหมิงพูดเสียงเย็น
“เธอคอยจับตาดูไว้ อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้!”
……
ห้องทำงานของเฉินหนาน
“คุณหลิน เพื่อนร่วมงานจากฝ่ายบุคคลกำลังจะมาเพื่อจัดการขั้นตอนให้คุณครับ”
เฉินหนานพูดพลางรินชาให้หลินฝาน
ชายังดื่มไม่หมดแก้ว หญิงงามสามคนก็เดินเข้ามาจากด้านนอก
“คุณหลิน นี่คือผู้อำนวยการฝ่ายบุคคล คุณซูหมิงยู่...”