“ประธานเสิ่น เรื่องที่เกิดขึ้น…”
หลินฝานก้าวเข้าไปใกล้ แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“คุณไม่ต้องอธิบาย ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว… เฉินหนาน คุณจัดคนส่งพวกเขาไปโรงพยาบาลก่อน”
เสิ่นชิงส่ายหน้า ก่อนมาที่นี่ เธอได้รู้เรื่องราวทั้งหมดจากเฉินหนานแล้ว รวมถึงเรื่องที่โจวหรูอยู่ที่นี่ด้วย
เมื่อรู้ว่าแฟนสาวที่ทิ้งหลินฝานไปกลับทำงานอยู่ในบริษัทของตัวเอง เธอก็ประหลาดใจไม่น้อย ช่างบังเอิญเกินไปแล้ว!
“ค่ะ”
เฉินหนานรับคำ มองไปยังโจวหรูที่อยู่ไกล ๆ แล้วลดเสียงลง
“ประธานเสิ่น คนนั้นคือโจวหรูค่ะ”
เสิ่นชิงมองตามสายตาของเฉินหนาน พลางพิจารณาอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง หน้าตาสะสวยก็จริง แต่โง่เขลาเกินไป แถมยังตาถั่วอีกต่างหาก!
เมื่อโจวหรูเห็นเสิ่นชิงมองมาทางตน หัวใจก็สั่นไหว รีบก้าวเข้าไปหา “ประธานเสิ่น เรื่องวันนี้ไม่เกี่ยวกับฉัน ฉัน…”
“หัวหน้าแผนกซู”
เสิ่นชิงขัดคำพูดของโจวหรู แล้วหันไปมองซูหมิงยู่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ไล่จ้าวหมิง หลีเฟย และคนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องออกทั้งหมด ส่วนตำแหน่งหัวหน้าแผนกพัฒนายุทธศาสตร์ ให้หลินฝานรับช่วงต่อ…”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นชิง ทุกคนต่างตกตะลึง นี่จะไล่จ้าวหมิงกับหลีเฟยออกกันง่าย ๆ แบบนี้เลยหรือ?
ส่วนหลินฝานที่ทำให้คนอื่นพิการ ไม่เพียงไม่ถูกลงโทษ ยังได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกพัฒนายุทธศาสตร์แทนจ้าวหมิงอีกด้วย?
วินาทีถัดมา สายตาที่ทุกคนมองหลินฝานก็เปลี่ยนไป ดูท่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับประธานเสิ่นจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว!
หลินฝานเองก็งุนงงอยู่ไม่น้อย เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแผนกพัฒนายุทธศาสตร์ทำอะไร แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงได้เป็นหัวหน้าแผนกเสียได้?