หลังจากแลกเปลี่ยนสมบัติเวทเสร็จ กู้ฉางเซิงคิดอยากจะเปลี่ยนชุดคลุมดำ เพื่อกลับไปซื้อดอกเทียนแดงตามที่นายหวังสั่งไว้
แม้นายหวังจะตายไปแล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย เขายังต้องซื้อดอกเทียนแดงกลับไป หากลั่วชิงเกอสืบเรื่องนี้ขึ้นมา เขาจะได้ส่งมอบดอกเทียนแดงนี้ให้ลั่วชิงเกอ และล้างข้อสงสัยเรื่องการตายของนายหวังให้หมดจด
ถึงลั่วชิงเกออาจไม่เชื่อ แต่การได้ซื้อดอกเทียนแดงมาอย่างน้อยก็ไม่ให้หลักฐานตกอยู่ในมือนาง
แต่ไม่นานกู้ฉางเซิงก็ต้องล้มเลิกความคิดนี้ เพราะมีคนหลายคนเข้ามาล้อมเขาไว้แล้ว
ผู้นำหมู่สวมชุดคลุมคลุมหน้าไว้มิดชิด แต่กู้ฉางเซิงยังสัมผัสได้คลุมเครือว่าคนผู้นี้มาจากศาลาชิงเฟิง
ในกลุ่มนี้มีทั้งหมดสามคน สองคนอยู่ขอบเขตสูงสุดของขั้นสร้างฐาน อีกหนึ่งคนอยู่ขั้นสร้างฐานขั้นต้น
เมื่อเห็นทั้งสามคน กู้ฉางเซิงสีหน้าเคร่งขรึม "สามท่านผู้น้อย นี่คิดจะทำอันใดกันหรือ?"
"อันที่จริงก็ไม่น่าเป็นไร เราก็แค่อยากจะผูกมิตรกับท่านผู้น้อย ท่านเพิ่งซื้อของดีๆ ไปมากมาย คงร่ำรวยไม่น้อย เราจึงอยากขอยืมจากท่านสักหน่อย..."
หลิวอีอีที่อยู่ในชุดคลุม ยืนออกมาพร้อมรอยยิ้มละไม สายตาจ้องเขม็งไปที่กู้ฉางเซิง ความละโมบในดวงตาไม่ปิดบังแม้แต่น้อย
ที่เรียกว่าขอยืม แท้จริงคือการปล้น เพียงแต่หลิวอีอีอยากทดสอบท่าทีของกู้ฉางเซิงก่อน เพราะถึงตอนนี้นางยังไม่แน่ใจว่าคนผู้นี้มีพลังอยู่ขั้นใด
"ขอยืม?" กู้ฉางเซิงเข้าใจทันที เขาแกว่งถุงเก็บของในมือเล็กน้อย
"หรือจะขอยืมของทั้งหมดในถุงเก็บของของข้า?"
เมื่อเห็นถุงเก็บของนั้น ดวงตาหลิวอีอีเป็นประกาย "ถูกต้อง การได้พบกันคือพรหมลิขิต ขอเพียงท่านผู้น้อยช่วยเหลือพวกเราสักหน่อย วันหน้าเมื่อเราบำเพ็ญสำเร็จ จะต้องตอบแทนบุญคุณอย่างหนักแน่น..."
เว้นจังหวะครู่หนึ่ง หลิวอีอีพูดต่อ "ขอเชิญท่านผู้น้อยยืมถุงเก็บของนี้ให้พวกเราเถิด"
"เพราะเห็นว่าพวกเจ้ายังรู้จักมารยาท งั้นข้าขอยืมถุงเก็บของนี้ให้พวกเจ้าก็แล้วกัน"
พูดจบ กู้ฉางเซิงโยนถุงเก็บของในมือให้พวกนั้นจริงๆ