ทุกคนตกใจเมื่อพบว่าบนอากาศมีเส้นสายน้ำมากมายล่องลอยอยู่ พวกมันโปร่งใสราวกับไม่มีตัวตน เป็นกลุ่มก้อนใหญ่ ๆ ดั่งเมฆที่ลอยอยู่ บนหัวของพวกเขาไหลเวียนไปมาอย่างน่าอัศจรรย์
ทั้งแปลกประหลาดและงดงามจนตะลึง
นี่คือพลังพิเศษที่มีเพียงสัตว์อสูรขั้นห้าขึ้นไปเท่านั้นถึงจะมี
โม่หยาผายมือขวา
เส้นสายน้ำก็ตึงเป็นเส้นตรงทันที ร่วงลงมาอย่างสายฟ้าแลบ รัดคอผู้คุ้มกันของหานหลินเหล่านั้น ความเร็วเร็วเกินไป ไม่มีทางหลบได้ และไม่อาจแกะเส้นสายน้ำออกได้
โม่หยาขยับมือเบา ๆ
สัตว์อสูรเหล่านี้ถูกสายน้ำรัดคอลากถอยหลัง เท้าลากไปกับพื้น ดั่งซากศพที่ถูกสายน้ำลากอย่างรวดเร็วเข้าไปในป่า สุดท้ายก็ถูกแขวนไว้บนต้นไม้ทีละคน ขาทั้งสองข้างดิ้นรนอย่างช่วยไม่ได้ คอถูกสายน้ำรัดเข้าไปในเนื้อ เลือดไหลราวน้ำตก ลำคอส่งเสียงกุกกักไม่สามารถส่งเสียงใด ๆ ออกมาได้
จากนั้นแขนและขาของพวกเขาก็ถูกเส้นสายน้ำพันมัดไว้ ดั่งหุ่นเชิด
โม่หยาหมุนนิ้วทั้งห้าเบา ๆ
ในพริบตา แขนซ้ายของพวกเขาทั้งหมดก็ถูกเส้นสายน้ำบิดขาดอย่างโหดเหี้ยม แขนที่ขาดร่วงลงมา เลือดพุ่งกระฉูด เศษกระดูกสีขาวน่ากลัวโผล่จากเนื้อที่ฉีกขาด ส่องแสงเยือกเย็นใต้แสงอาทิตย์
โม่หยาหมุนนิ้วต่อไปเบา ๆ
ชั่วขณะ ขาขวาของพวกเขาก็ถูกสายน้ำบิดขาด ทาป่าให้เป็นสีแดง เลือดตกลงมาราวกับฝน บานสะพรั่งเป็นดอกไม้สีแดงสดบนพื้นหญ้าสีเขียว
ทุกคนหน้าซีดด้วยความตกใจ สัตว์อสูรหนุ่มบางคนถึงกับตัวสั่นเทาไม่หยุด
หานหลินหวาดกลัวจนรูม่านตาหด ขาดเลือด
สามีสัตว์อสูรของหญิงสาววัยกลางคนทั้งสองที่เหลืออยู่ถึงกับสีหน้าเปลี่ยนไป ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว