"ไม่ต้องเปลี่ยนแล้ว ฉันพอใจที่นี่มาก อยากอยู่ที่นี่"
เกาเยว่พูด
เธอพูดความจริง ตำแหน่งของถ้ำนี้ดีมากแล้ว รอบข้างมีต้นไม้ที่เธอชอบ มีต้นไม้และเถาวัลย์ผลไม้ที่เธอชอบกิน ดอกของเถาวัลย์บานสวยงามมาก เหมือนเมฆยามเช้าของไห่ถัง
ยอดเขาก็งดงามกว่าภูเขาหลังของคุณย่าหย่ามาก
"...แค่ถ้าแสงสว่างสว่างขึ้นอีกหน่อยก็คงดี" เธอครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูด
โม่หยาพูดว่า "ฉันจะหาวิธี"
เขาคิดว่าในเขตแลกเปลี่ยนมีสมบัติที่ให้แสงสว่างหรือไม่
"เธอว่าแบบนี้เป็นไง?"
เกาเยว่กระตือรือร้นมากในการปรับปรุงบ้านเล็กๆ ของพวกเขา ชี้ไปที่ด้านบนเฉียงของถ้ำอย่างตื่นเต้น "เราขุดรูเฉียงๆ ตรงนี้หลายรูให้แสงส่องเข้ามา ขุดรูให้เล็กลงหน่อย หามุมให้ดีฝนก็ไม่รั่วเข้ามา"
โม่หยาพูดว่า "ได้ เอางั้นก็แล้วกัน"
เกาเยว่หันไปมองเขา "กำแพงหินนี้หนาเกินไป มีวิธีสกัดไหม?"
"ไม่มีปัญหา ใช้พลังพิเศษได้"
เกาเยว่นึกถึงเส้นสายน้ำของเขา แล้วก็นึกถึงฉากนองเลือดอีก ก็กัดฟัน แต่ตามมาด้วยความอยากรู้ ก่อนหน้านี้เธอเอาแต่กลัว ยังไม่ได้สังเกตอย่างละเอียดตอนเขาใช้พลังพิเศษเลย
"งั้นลองตอนนี้เลยสิ!"
"ได้" โม่หยาไม่เคยปฏิเสธเธอ ปลายนิ้วปรากฏเส้นน้ำใสทันที โค้งอย่างสง่างามไหลไปยังเพดานถ้ำ
ถ้าดูดีๆ จะพบว่าเส้นน้ำทุกเส้นหมุนด้วยความเร็วสูง การควบคุมพลังพิเศษของเขาแม่นยำและแข็งแกร่งมาก ทำให้น้ำเหล่านี้กลายเป็นใบมีดน้ำหมุนเร็ว เจาะรูแสงเฉียงบนผนังถ้ำเหมือนเจาะไม้
โม่หยาเข้าใจความหมายของเกาเยว่ได้ดี ตอนเจาะหามุมให้ดี ฝนตกน้ำจะไม่รั่วลงมา
เมื่อเจาะรูเฉียงหลายรูเสร็จ แสงส่องเข้ามาในถ้ำที่ว่างเปล่า ทำให้ภายในถ้ำสว่างขึ้นมากทันที
เกาเยว่เงยหน้ามองเพดานถ้ำ
ถ้ามีของใสๆ อย่างกระจกก็คงดี จะได้ทำเพดานแบบโบสถ์ เวลาแสงส่องลงมาสวยแน่นอน
แต่เธอก็พอใจกับแบบนี้แล้ว
"อีกอย่าง ถ้ามีประตูก็คงดี ถ้ำไม่มีการบังคงไม่ค่อยดี..." เกาเยว่มองปากถ้ำ คิดหาวิธี "อืม... หรือเราจะปลูกเถาวัลย์ที่ปากถ้ำ? ใช้เถาวัลย์บังปากถ้ำ?"
พูดจบเธอก็ปฏิเสธความคิดตัวเอง "แต่ถ้าม่านเถาวัลย์ก็ยังไม่ปลอดภัย หรือเราจะจ้างคนทำประตูใหญ่?"
เธอเงยหน้ามองเขา ขอความคิดเห็น