เกาเยว่หลับไปอีกครั้ง คราวนี้หลับยาวจนถึงรุ่งเช้า
ตื่นขึ้นมาท้องร้องโครกคราก ผ่านมาแล้วกว่าสิบชั่วโมงตั้งแต่กินมื้อสุดท้าย ในฐานะที่เป็นคนท้องใหญ่ที่ทำได้แค่กินอิ่มแต่ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองหิว เธอไม่เคยอดอาหารนานขนาดนี้มาก่อน
เธอรู้สึกว่าครั้งนี้หิวจนน่าจะลดไปสามขีด
หิวมาก ตอนนี้เธอหิวจนสามารถกลืนวัวทั้งตัวได้
ทันใดนั้นกลิ่นหอมยั่วยวนของเนื้อย่างก็ลอยเข้ามาจากนอกถ้ำ เกาเยว่เหมือนปลาที่ถูกเบ็ดเกี่ยว ลืมตานั่งลงทันที
ระหว่างลุกขึ้นก็เผลอยื่นมือไปเกาแขน แล้วก็เผลอเกาข้างขาอีกหลายครั้ง
ทำไมคันแบบนี้?
เกานี่ตรงนั้นเกานี่ตรงนี้ เกาไปเกามารู้สึกว่าไม่ปกติ เกาเยว่รีบเปิดหนังสัตว์นุ่มๆ ที่ใช้เป็นผ้าห่มออก มองดูด้วยแสงรำไรจากปากถ้ำ แล้วก็ตกใจ
เห็นตั้งแต่แขนไปจนถึงหน้าอก ไล่ไปจนถึงต้นขาด้านใน เต็มไปด้วยผื่นแดงเป็นปื้นๆ เพราะผิวขาวเลยยิ่งเห็นชัดจนน่าตกใจ
โดยเฉพาะบริเวณหลังและสีข้างที่คันที่สุด
เดาว่าน่าจะแพ้ไรฝุ่น
เกาเยว่เข้าใจสาเหตุทันที แล้วก็ถอนหายใจอย่างทุกข์ใจ
หนังสัตว์ที่เธอคลุมก่อนหน้านี้คงไม่มีปัญหา ไม่เช่นนั้นเมื่อคืนเธอก็คงคันแล้ว เดาว่าหนังสัตว์นุ่มๆ ที่ใช้ทีหลังน่าจะมีปัญหา
หนังสัตว์นุ่มๆ พวกนี้น่าจะวางไว้ในถ้ำมาสักพักแล้ว ไม่ได้ตากแดด จึงมีไรฝุ่นขึ้น
ผิวหนังของเธอค่อนข้างบอบบางและแพ้ง่าย
สมัยก่อนตอนพักโรงแรม ถ้าเจอปลอกหมอนที่ซักไม่สะอาด นอนแค่คืนเดียวก็จะคันทั้งตัวเป็นผื่นแบบนี้ แต่คนอื่นกลับไม่เป็น