เผ่าหมาป่าสีเงิน
ฝนปรอยละอองบางปกคลุมทั่วทิศ
ความหนาวเหน็บของฤดูใบไม้ร่วงซึมเข้าทุกตารางนิ้วของแผ่นดิน หญ้าที่ชุ่มไปด้วยสายฝนค่อยๆ ฟื้นตัว ตามที่โล่งเตียนมีสีเขียวบางๆ ปกคลุม
กระต่ายสาวที่ถูกกักขังลดลงอีกหลายร้อยตัว
หญิงสาวที่เครื่องหมายสัตว์อสูรกลายเป็นสีเทาหมดแล้วถูกตัดหัวประหาร ส่วนที่ยังไม่เป็นสีเทาทั้งหมดยังคงถูกกักขังต่อไป รอเพียงสามีสัตว์อสูรของพวกนางตายหมด แล้วถึงคราวของพวกนางที่จะถูกประหาร
เพื่อความอยู่รอด กระต่ายสาวจึงพยายามทุกวิถีทาง
และในเผ่าหมาป่าสีเงิน ทางรอดเพียงทางเดียวคือผู้ชายหมาป่าสีเงิน
แม้ผู้ชายหมาป่าที่ยังไม่จับคู่จะถูกห้ามอย่างชัดเจนไม่ให้ติดต่อกับกระต่ายสาว แต่ไม่รู้ว่าทำไม ยังมีผู้ชายกับกระต่ายสาวที่ถูกตากัน
หลายวันติดต่อกัน มีสัตว์อสูรหมาป่าสีเงินหนุ่มมาหาหลัวเหิง ขอจับคู่กับกระต่ายสาว วันนี้ก็มีอีกคน ถึงกับรออยู่ตรงหน้าตอนที่หลัวเหิงฝึกซ้อมกับหัวหน้าเผ่าหมาป่าสีเงินเสร็จพอดี
“เจ้าหนุ่มน้อย ข้าอยากจับคู่กับกระต่ายสาวสักคน ขอท่านโปรดอนุญาต!”
หลัวเหิงยังคงตอบอย่างเย็นชาเหมือนเดิม
“จะจับคู่กับกระต่ายงั้นรึ? ถ้าหากเจ้าสามารถรอดชีวิตจากมือข้าได้ละก็”
การต่อสู้จบลง เขาเปลือยท่อนบน กล้ามเนื้อที่แข็งแรงและเป็นเส้นสายเป็นประกายสีขาวท่ามกลางสายฝนปรอย ผมสีเงินรวบต่ำไว้ด้านหลัง ขนตายาวสีขาวราวหิมะใต้ดวงตาสีฟ้าอันเย็นชาไร้ความรู้สึกใดๆ
สายฝนปรอยตกลงบนร่างของเขา กลายเป็นไอขาวจางๆ ลอยขึ้น