ตัดสินใจได้แล้ว
หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ เกาเยว่ก็ให้โม่หยาไปตักน้ำมา เธอจะอาบน้ำ
โม่หยารู้สึกสงสัยว่าทำไมเธอถึงอาบน้ำตอนบ่าย ทั้งที่ปกติอาบตอนเย็น
เกาเยว่เขินอายมองเขา พูดจาอ้อมค้อมมาก "เอ่อ... ฉันอยากดูดซับแก่นผลึกแล้ว"
โม่หยามองเธออย่างมั่นคงสามวินาที แล้วหายวับไปกับที่ กลับมาพร้อมน้ำอาบอย่างรวดเร็ว รีบต้มน้ำให้เดือด
ตอนต้มเขาโยนหินติดไฟจำนวนมากลงในหลุมไฟ เปลวไฟลุกโชนจนเกือบท่วมหม้อหิน
ท่าทางแบบนั้นทำให้เกาเยว่ตื่นเต้นจนกลืนน้ำลาย
ไม่ใช่นะ เขาหิวและกระตือรือร้นขนาดนี้เลยเหรอ
คิดดูแล้วก็ใช่ ในโลกอสูรผู้ชายมีความต้องการสูง และโม่หยาก็อยู่ในวัยที่แข็งแรงที่สุด เธอทำให้เขาอดอยากมานานจริงๆ...
โม่หยาคอยกังวลว่าเกาเยว่จะเปลี่ยนใจ ตลอดเวลาที่พะว้าพะวง
จนกระทั่งทั้งคู่อาบน้ำเสร็จและนอนบนเตียงหิน เขาก็ยังกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ
หินที่ปิดถ้ำถูกอุดไว้ หมูหิมะบอลที่ถูกไล่ออกไปอีกครั้งมองหินอย่างหงุดหงิด แล้วไปเล่นกับม้าลาย
บนเตียงหินปูด้วยหนังสัตว์นุ่มๆ
ห้องสงัดเงียบ
เกาเยว่ให้โม่หยานอนลง เธอจะควบคุมจังหวะเอง
ตอนนี้โม่หยาคือ ขอแค่เกาเยว่ไม่เปลี่ยนใจ ทุกอย่างก็ตกลง