โม่หยาจุดกองไฟที่ปากถ้ำ
เกาเยว่โผล่หัวออกไปมอง รู้สึกไม่ค่อยวางใจที่ชายร่างพญางูคนนี้ดูไม่ค่อยพิถีพิถันเท่าไหร่ อยากจะออกไปหาที่ถ้ำช่วยเขา
นางจึงเดินเท้าเปล่าลงจากเตียงหิน รีบไปที่กระเป๋าเดินทาง หาสลิปเปอร์พลาสติกกับผ้าขนหนูออกมาจากกระเป๋า
นางไม่ได้ใส่สลิปเปอร์ทันที
เพราะเมื่อครู่เดินเท้าเปล่าไปมาในถ้ำ พื้นเท้าสกปรก ถ้าใส่ไปตรงๆ ก็จะทำให้สลิปเปอร์สกปรก
นางเลยหิ้วสลิปเปอร์เดินเท้าเปล่าไปที่ถังไม้ อยากจะตักน้ำมาล้างเท้าให้สะอาด แต่กวาดตามองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นเครื่องมืออะไรที่จะใช้ตักน้ำได้
นางเห็นว่าถ้วยหินด้านนอกมีฝุ่นเกาะ ถ้าตักน้ำตรงๆ จะทำให้น้ำในถังไม้สกปรก สุดท้ายก็ทำได้แค่ใช้มุมผ้าขนหนูซับน้ำขึ้นมาเล็กน้อยอย่างระมัดระวัง
พอผ้าชุบน้ำที่มุมหนึ่งแล้ว ก็ใช้ผ้าผืนนั้นเช็ดฝ่าเท้า
เมื่อก่อนไม่คิดจะใช้ผ้าขนหนูเช็ดผม เพราะผ้าผืนนี้ก็ถูกพวกโจรพวกนั้นทำตกพื้นเหมือนกัน นางรู้สึกว่าเอาไว้เช็ดผมจะทำให้ผมสกปรก แต่เอาไว้เช็ดเท้าไม่เป็นไร
นางใช้ท่ายืนขาเดียวเช็ดเท้าขวาให้สะอาด ใส่สลิปเปอร์ข้างขวา แล้วเช็ดเท้าซ้ายให้สะอาด ใส่สลิปเปอร์ข้างซ้าย
มองดูผ้าขนหนูที่เปื้อนนางอยากจะซัก แต่ดูเหมือนน้ำในถังไม้นี่จะต้องต้มเอาไว้ให้ดื่ม เลยได้แต่ทำใจ
กวาดตามองรอบๆ หาที่วางผ้าขนหนูไม่ได้ ถ้ำนี้ที่นอกจากเตียงหินแล้ว แทบจะดูไม่ออกว่ามีคนอาศัยอยู่เลย ดูราวกับเป็นแหล่งท่องเที่ยว
เย็นชื้น มืดมัว โปร่งโล่ง
แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่เห็นแมลงสักตัว ถือว่าดีมาก
หาที่แขวนไม่ได้จริงๆ เลยต้องพับผ้าขนหนูวางไว้บนกระเป๋าเดินทางไปก่อน
ช่างไม่สะดวกไปหมดทุกอย่างจริงๆ
เกาเยว่ถอนหายใจในใจ
แต่รอดชีวิตจากน้ำท่วมมาได้ก็ควรจะดีใจแล้ว จะไปอยากได้อะไรมากไปกว่านั้นอีก
โม่หยาที่นั่งก่อไฟอยู่ที่ปากถ้ำเห็นเจ้าหนูเผ่าพันธุ์หญิงขยับตัวไปมาอยู่ตลอด ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย โยนกิ่งไม้ลงไปในกองไฟอย่างไม่ใส่ใจ
เขาไม่เคยเห็นเจ้าหนูเผ่าพันธุ์หญิงตัวไหนรักสะอาดขนาดนี้มาก่อน
เจ้าหนูพวกนั้นชอบวิ่งเท้าเปล่า พอเท้าเปื้อนก็โดนพ่อจับมาเช็ดให้ ไม่เคยเห็นใครเดินแป๊บเดียวต้องนั่งเช็ดเท้าอย่างละเอียดขนาดนี้
แต่มองดูแล้วน่ารักดี โดยเฉพาะตอนที่พับผ้าอย่างเรียบร้อย