เรื่องวุ่นวายนี้สงบลงชั่วคราว
โม่หยาหลังจากดูดซับผลึกสัตว์อสูรแล้ว บาดแผลบนตัวก็หายเป็นปลิดทิ้งในวันนั้น เหลือเพียงรอยแผลเป็นจาง ๆ ซึ่งทุกวันก็จางลงเรื่อย ๆ
แค่อีกครึ่งเดือน รอยแผลเป็นก็จะหายไป ผิวจะกลับมาสมบูรณ์ไร้ที่ติเหมือนเดิม
อารมณ์ของเกาเยว่กลับมาดีขึ้นแล้ว
เธอคิดว่าตั้งแต่นี้ไปคงได้ใช้ชีวิตคู่อย่างหวานชื่นกับโม่หยา แต่ไม่คิดว่าจะมีดอกท้อถึกเข้ามาหาเธออีก
เพียงแต่ก่อนหน้านี้ ดอกท้อพวกนั้นมาหาโม่หยา แต่หลังจากข่าวการจับคู่แพร่ออกไป ดอกท้อพวกนั้นก็หายไปหมด บางครั้งมีหญิงสาวเห็นโม่หยา ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างน้อยใจ เหมือนเห็นอาหารเลิศรสที่ถูกคนอื่นกลืนลงท้องไปแล้ว
ส่วนตอนนี้ ดอกท้อพวกนั้นมาหาเกาเยว่แทน
ผู้ชายขั้นสามมีน้อย การออกโรงสองครั้งของโม่หยาพิสูจน์แล้วว่าขั้นสามอ่อนแอเกินไป พวกเขาไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วมครอบครัวนี้
ดังนั้นพวกที่เป็นขั้นสามเหล่านั้นก็ไม่กล้าจีบ แค่เห็นเธอก็มองด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และปรารถนา
บางครั้งก็มีพวกที่ไม่ยอมแพ้ แอบยั่วเย้าเกาเยว่ แต่ผู้ชายพวกนั้นเพิ่งจะยั่วไป ก็ถูกคนอื่นทุบจนลุกไม่ขึ้น
มีเพียงผู้ชายขั้นสี่สองคนที่มาหาเกาเยว่ทุกวัน
ใช่แล้ว ทุกวัน ต่อเนื่องมาถึงห้าวันแล้ว
ตอนเช้าโซ่วผานมา ตอนบ่ายเขอเฟิงลวี่มา ไม่รู้ว่าสองคนนี้ตกลงกันไว้หรือเปล่า ถึงได้สลับเวลากัน
ตอนนี้โซ่วผานพ้นจากตำแหน่งผู้ปกป้องของหลินซีแล้ว วิ่งมาหาเธอทุกวัน ชอบแกล้งให้เธอโมโห และทุกครั้งที่เห็นเธอสบถด่าเขาก็ดูมีความสุขมาก