ในความมืดยามค่ำคืน สายฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสายบนร่างงูเหลือมดำขุนเขาที่ลื่นเป็นมัน ความกดดันอันเย็นเยียบเฉียบคมแผ่ออกมาปกคลุมเหล่าผู้ชายที่มีดวงตาแดงก่ำเหล่านี้
แซก ๆ
ฝนเทลงมาอย่างหนักหน่วง ตกลงบนร่างของผู้ชายทุกคนอย่างอึดอัด
กลิ่นของหญิงสาวที่เย้ายวนใจสุดจะพรรณนาทะลุผ่านม่านฝนเข้ามา หวานฉ่ำจนอากาศดูเหมือนจะเหนียวหนืด มันแทรกซึมเข้าสู่จมูก ความร้อนเผาผลาญภายในปอด เลือดเดือดพล่าน น้ำลายหลั่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง
สัญชาตญาณดั้งเดิมกำลังคำรามเรียกหา กระตุ้นให้เหล่าผู้ชายฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหมด เพื่อครอบครองหญิงสาวที่อบอุ่นและอ่อนนุ่มในถ้ำนั้น
ในที่สุด สัญชาตญาณก็ทะลวงผ่านความกลัวจากพลังกดดันขั้นห้า ในวินาทีถัดมา ผู้ชายทั้งหมดทั้งในร่างมนุษย์และร่างงูเหลือมก็ตาแดงก่ำพุ่งเข้ามา
งูเหลือมดำขุนเขาไม่ได้ขยับร่างกาย
มันยังคงขดตัวอยู่หน้าถ้ำ ดั่งภูเขาที่ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์
หางยักษ์ตวัดฟาดกลางอากาศ พัดพาลมที่แรงราวกับจะทำลายภูเขาผา สัตว์อสูรที่อยู่แถวหน้ากระเด็นออกไปราวกับว่าวที่สายป่านขาด เสียงกระดูกแตกชัดเจน
งูเหลือมยักษ์สองตัวที่เพิ่งจะอ้าปากแสดงเขี้ยวพิษ ก็ถูกเงาสีดำกระแทกเข้าที่หัวอย่างแรง เสียงกระแทกทึบดังตามมาด้วยเสียงเกล็ดแตก งูเหลือมยักษ์หนังแตกเนื้อหนังฉีก สลบไสลอยู่กับพื้น
ร่างมากขึ้นเรื่อย ๆ กำลังหลั่งไหลมาจากทั่วทุกสารทิศ
ในรัศมีห้าลี้ ผู้ชายทุกคนที่ยังไม่ได้จับคู่ต่างถูกสัญชาตญาณครอบงำ วิ่งอย่างบ้าคลั่งมุ่งหน้าสู่งานฉลองอันยั่วยวนนี้
หากฆ่าทิ้งทั้งหมดคงง่ายกว่านี้มาก แต่ฆ่าไม่ได้ หากฆ่าทิ้ง เผ่างูเหลือมเร้นจะเสียกำลังไปมาก ดังนั้นโม่หยาจึงเลือกแปลงเป็นร่างงูเหวี่ยงพวกเขาทั้งหมดให้สลบไสล