เกาเยว่นั่งเย็บผ้าอนามัยแบบกางเกงบนเก้าอี้หวายที่เพิ่งซื้อมา
ฝนไม่ตก ท้องฟ้าก็ไม่แจ่มใส เมฆหนาทึบม้วนตัวปกคลุมต่ำ แสงสว่างไม่ค่อยดีนัก
เธอนั่งอยู่ที่ปากถ้ำ ใช้เข็มกระดูกเย็บผ้าท่ามกลางแสงสลัว
ประจำเดือนกำลังจะมาในสองวันนี้ ไม่มีเวลาแล้ว ต้องทำให้เสร็จภายในสองวันนี้
เธอซื้อผ้าหลายชนิดในเขตแลกเปลี่ยน ในจำนวนนั้นมีผ้าไหมชนิดหนึ่งที่ใช้ทำผ้าอนามัยโดยเฉพาะ ตั้งใจจะใช้เป็นของใช้แล้วทิ้งอย่างฟุ่มเฟือย
ราคาผ้าถูกกว่าที่เธอคาดไว้มาก สาเหตุหลักคือผ้าไม่ค่อยเป็นที่นิยมในโลกอสูร ดูดีแต่ไม่ทนทาน
สัตว์อสูรมักต่อสู้กันบ่อย ผ้าจะขาดง่ายเมื่อต่อสู้ แต่หนังสัตว์ทนทานกว่ามาก ไม่ขาดง่าย อีกทั้งยังมีเผ่าแมงมุมและเผ่ารักไหมที่ถนัดทอผ้า ราคาจึงต่ำกว่าที่คิดไว้มาก
ผ้าอนามัยถูกทำเป็นแบบกางเกง
ชั้นแรกเป็นผ้าไหมหนาเป็นชั้นล่างสุด วางขี้เถ้าพืชสำหรับดูดซับไว้ด้านบน แล้ววางผ้าไหมหนาอีกชั้นเพื่อกั้นขี้เถ้า ด้านบนใส่สำลี และเย็บผ้าไหมหนาปิดทับอีกชั้น
ผ้าอนามัยแบบกางเกงที่ทำออกมาจึงดูเทอะทะ
แต่ไม่เป็นไร เพราะเธอตั้งใจจะอยู่แต่ในถ้ำช่วงมีประจำเดือน ไม่ไปไหน เทอะทะก็เทอะทะ ใช้ได้ก็พอ
กำลังเย็บผ้าอยู่ ก็เห็นโม่หยากลับมา
เขานั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าเธอ สีหน้าดีใจและเล่าข่าวดีให้ฟัง
"หลินซีตายแล้ว"
เกาเยว่ตะลึง
เธอยังจำความหวาดกลัวในตอนนั้นได้ ตอนนั้นหลินซีคิดจะกินเธอ
หลินซีมีพรสวรรค์ระดับดีขั้นสูง ในโลกอสูร หญิงสาวที่มีพรสวรรค์ระดับนี้ หากโชคดีก็สามารถหาผู้ชายที่แข็งแกร่งได้ หากได้ผู้ชายขั้นห้า ตอนนั้นคนที่ลำบากคงเป็นเธอ
ดังนั้นการกำจัดภัยตั้งแต่ยังเล็กจึงเป็นเรื่องดี
แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกดีใจ