ฉือเฉี่ยนได้ยินว่าลุงรองคนสุดท้องส่งคนมาหาเธอ ก็ถามขึ้นว่า "คนที่มาน่ะเป็นใครเหรอ?"
ผู้ช่วยตอบว่า "เอ่อ... คนที่มาเป็นทั้งทีมเลยค่ะ เลยไม่ค่อยแน่ใจนัก..."
ทั้งทีม?
หรือว่าจะมาจับเขาไปฟ้อง?
ฉือชิงเฉินพูดไม่ออกไปเลย
นี่มันน้องชายแท้ๆ ของเขาจริงๆ ด้วย
ฉือเฉี่ยนดีดตัวเด้งขึ้นมาทันที "งั้นฉันไปดูดีกว่า..."
"ไม่ได้!" ฉือชิงเฉินคว้าตัวเธอไว้อย่างรวดเร็ว "เธอไปไม่ได้!"
"ทำไมล่ะ? หน้าตาฉันตอนนี้เท่จะตาย อยากให้ลุงสามกับลุงรองคนสุดท้องได้เห็นว่ะ"
ฉือชิงเฉินอธิบาย "ถ้าพวกเขาเห็นเธอในสภาพนี้ มีหวังคิดว่าฉันเอาเธอไปทดลองมนุษย์แน่ๆ"
"จากนั้นคนที่ลุงรองคนสุดท้องส่งมาคงจะเหยียบย่ำสถาบันวิจัยของฉันให้ราบ แล้วก็จัดการฉันซะ"
ฉือเฉี่ยนสงสัย "ลุงรองคนสุดท้องใจดีจะตาย ไปไม่ถึงขั้นไร้เหตุผลขนาดนั้นหรอกมั้ง?"
ฉือชิงเฉินได้ยินแล้วสีหน้าซับซ้อนยิ่งนัก
ใครกันที่ไร้เหตุผล?
ฉือเยี่ยนลิ่วหรือ?
นี่มันมุกตลกร้ายชัดๆ
น้องชายคนที่หกน่ะ ตั้งแต่เด็กจนโตเป็นคนที่มีพลังต่อสู้สูงสุดในบ้านเลย
ไม่เหมือนพี่ใหญ่ที่ปากยิ้มแต่ใจคิดหากำไร เขาเป็นคนที่ถ้าจะลงมือก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง
เป็นคนแบบที่ว่า ถ้ามีใครทำให้เขาอึดอัดแม้คนเดียว เขาก็สามารถสั่งยิงถล่มจนทุกคนตายหมดได้
อันธพาลน่ะไม่น่ากลัวหรอก แต่อันธพาลที่มีความสามารถสูงๆ นี่สิถึงจะน่ากลัว
ฉือเฉี่ยนพูดต่อ "แล้วก็น้าสี่ ต่อให้ปิดบังลุงรองคนสุดท้องได้ กลับบ้านไปตอนกลางคืนก็ปิดบังลุงสามไม่ได้อยู่ดี"
ฉือชิงเฉิน "...วันนี้เธอไปค้างบ้านฉันก่อน เดี๋ยวฉันลงมือทำกับข้าวอร่อยๆ ให้กินเอง"