เสร็จธุระแล้ว ทีมแกมม่าก็ส่งบิลให้ฉือชิงเฉิน
ฉือชิงเฉินเหลือบมองแวบหนึ่ง เซ็นชื่อตัวเองอย่างไม่ลังเล
ฉือเฉี่ยนเหลือบเห็นจำนวนเงินด้านบน "หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น... พ่อจ๋า!!"
เงินตั้งมากมายขนาดนี้เรอะ??
ใครบอกว่าขุดผักป่าลำบาก กระทั่งน้ำดื่มก็ต้องดื่มน้ำประปา?
ในบ้านมีเพียงเธอที่จนที่สุด
ดูท่าเธอจะยังพยายามไม่มากพอ คิดไม่ได้ว่าเก็บเงินเล็กน้อยแล้วจะเหลิงได้
ฉือชิงเฉินถูกเสียงหอนของเธอทำเอาขำ "ไม่บอกว่าเธอตายไปแล้วหรือไง?"
ฉือเฉี่ยนพูดด้วยความจริงใจ "ก็จริงแหละ แต่ถ้าคุณให้เงินฉันขนาดนี้ ฉันสามารถชุบชีวิตพ่อฉันได้ทันที"
"? ทำยังไง?"
"ฉันเรียกคุณว่าพ่อ ต่อไปเราก็แยกกันเรียกตามสายของแต่ละคน"
"...ฉันว่าแกคันปากจริง ๆ"
ทีมแกมม่าออกจากสถาบันวิจัยแล้ว ก็โทรศัพท์ไปรายงานให้ฉือเยี่ยนลิ่วทันที
"รองพลเอกฉือ คุณหนูฉือปลอดภัยดี ไม่มีอะไรผิดปกติ แค่ติดใจการเล่นเป็น"
ฉือเยี่ยนลิ่ว: "เล่นเป็น? เธอแปลงเป็นอะไร?"
"ดูเหมือนจะเป็นเรื่องราวระหว่างฉันกับผีดิบในเกมพืชปะทะผีดิบ เป็นผีดิบตัวน้อยในนั้น" สรุปโดยหัวหน้าทีมแกมม่า
ฉือเยี่ยนลิ่ว: ?
อะไรกันเนี่ย?
"มีรูปไหม?" ฉือเยี่ยนลิ่วถาม
หัวหน้าทีมแกมม่าส่งรูปที่ถ่ายไว้ให้ รอฟังเสียงจากปลายสายอยู่นานก็ไม่มีเสียง
สักพัก ปลายสายก็ส่งเสียงมาอย่างเอิบอิ่ม "ลูกข้าน่ารักจริง ๆ"
หัวหน้าทีมแกมม่า: "...ท่านพลตรี?"
ฉือเยี่ยนลิ่วกระแอมไอเบา ๆ "ช่วยฉันหน่อย"