ฉือเฉี่ยนกอดหินสวยงามเหล่านั้นอย่างมีความสุข แล้วยัดใส่เป้
หืม?
เธอเห็นอะไรนะ?
เจ้าเต่าทองคำสองสามตัวที่เธอลอกมาจากยอดปราสาท กับนกหวีดที่เส้นก๋วยเตี๋ยวสีทองให้ไว้ ยังอยู่ครบ
พวกมันไม่ได้กลายเป็นทราย!
อะไรจะสุดยอดไปกว่านี้อีก!
ฉือเฉี่ยนรู้สึกได้ทันทีว่าท้องฟ้าก็สีฟ้า ทรายก็เหลือง เธอพร้อมลุยอีกแล้ว!!
ฉือเฟิงเซียวมองดูท้องฟ้า "ฟ้าเริ่มมืดแล้ว เราต้องหาที่ตั้งแคมป์พักค้างคืน แล้วก็..."
"กรุ๊งกริ๊ง~"
ท้องของฉือเฉี่ยนร้องเพลงเรียกอาหาร
ฉือเฟิงเซียวมุมปากกระตุก "แล้วก็กินข้าวเย็นก่อน"
"พวกเราไม่ไปกับพวกเธอแล้วล่ะ" กู้ฮว่า ที่เงียบมานานเอ่ยปากยิ้ม ๆ "เราว่าจะรีบเดินทางตอนกลางคืนที่อากาศไม่ร้อนนัก เพื่อไปหาเซฟเฮาส์"
หลิงเฉียน: "พวกเธอก็เสียเวลาต่อไปเถอะ"
ฉือเฟิงเซียวพูดไม่ออก
ใครถามพวกเขากัน?
กู้ฮว่าหันไปถามสองสาวตระกูลเซี่ย "พวกเธอจะไปด้วยกันไหม?"
เซี่ยซินเยว่มองฉือเฟิงเซียว แม้จะอยากอยู่ต่อ แต่ก็รู้ดีว่าหากยังมาเกาะกวนต่อหน้าเขา ก็มีแต่จะทำให้เขาเกลียดตัวเองเข้าไปอีก
อีกอย่าง แผนสำรองของเธอหมดแล้ว จะแต่งเข้าตระกูลฉือเพื่อเป็นคนเหนือคน ก็เหลือแค่วิธีนั้น...
"ได้สิ" เซี่ยซินเยว่ตอบ
"พี่ฮว่า ๆ พี่รู้แล้วหรือว่าซาฟเฮาส์อยู่ที่ไหน?" เซี่ยเจินเจินถาม
กู้ฮว่า: "รู้แล้ว ยืนยันได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ ถึงกลางคืนจะเดินทางลำบากหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปตามบุญตามกรรม"
ฟังดูก็รู้ว่านัยถึงฉือเฉี่ยนที่เดินทางมาถึงจุดนี้ได้เพราะโชค