ความมุ่งร้ายของทีมงานรายการแสดงออกมาอย่างชัดเจนที่สุดตรงนี้
พวกเขาก็แค่อยากเห็นฉือเฉี่ยนเจอจนมุม!
ปล่อยให้นางผ่านด่านไปง่าย ๆ ตลอด มันจะไม่ทำให้พวกทีมงานดูไร้ประโยชน์เกินไปหน่อยรึไง?
ต้องจัดการนางให้ได้!
ในห้อง ฉือเฉี่ยนได้ยินเสียงฝีเท้าชุดหนึ่งกำลังเคลื่อนเข้ามาทางนี้
กลุ่มคนที่นำโดยหลิงเฉียนมาถึงหน้าประตู
"ห้องข้างหน้าค้นหาหมดแล้ว ไม่มีใคร เหยื่อน่าจะซ่อนอยู่ในนี้"
"ถีบประตูเข้าไปเถอะ"
"โครม" หนึ่งเดียว ประตูห้องถูกถีบเปิดออก
เมื่อเห็นห้องว่างเปล่าไร้ผู้คน หลิงเฉียนขมวดคิ้ว "ที่นี่ก็ไม่มีอีก?"
พวกเขาไม่ได้สังเกตว่า มีเงาร่างหนึ่งเกาะอยู่ตรงมุมเพดาน เหมือนแมงมุมกำลังเคลื่อนตัวออกด้านนอก
ฉือเฉี่ยนหัวเราะในใจ ฮ่า ๆ คิดจะจับนาง? ยังเร็วไปอีกหลายร้อยปี
นางก็ไต่ไปตามผนังเพดานออกจากห้องอย่างนั้นเอง โดยไม่มีใครสังเกตเห็นเลยตลอด
ที่แย่คือ ลั่วฟานเพิ่งเดินมาจากอีกฝั่งของทางเดินพอดี
เขาเดินผ่านไปอย่างไม่รู้ตัว โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่าฉือเฉี่ยนกำลังจ้องเขาด้วยท่าทางประหลาด เกาะกลับหัวอยู่บนผนังด้านบนสุด
หากเขาแหงนหน้าขึ้นมาในตอนนี้ คงจะตกใจจนหัวใจวายแน่
[น้องเฉี่ยนกำลังทำอะไรอยู่น่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ มนุษย์คนไหนปีนกำแพงได้ลื่นปร๊าดขนาดนี้?]
[ฟันธงเลย ชาติที่แล้วนางต้องเป็นแมงมุม ไม่งั้นก็ลิงแน่]
[ต่อไปนางจะไปซ่อนที่ไหนล่ะนี่?]
ซ่อน?
ซ่อนเนี่ยนะ คงเป็นไปไม่ได้หรอก ฉือเฉี่ยนไม่ได้คิดจะซ่อนตั้งแต่แรก
นางไต่ไปตามผนังลงมา แล้วย้ายไปยังอีกด้านของห้องผู้โดยสารอย่างรวดเร็ว
