คำโบราณกล่าวว่า เชิญเทพมาง่าย ส่งเทพกลับยาก
งานเสร็จแล้ว แต่เจ้านกใหญ่พวกนั้นกลับไม่มีตัวไหนยอมไป ต่างพากันรุมล้อมฉือเฉี่ยนเพื่อเรียกร้อง "ค่าตอบแทน"
จะขอแปะๆ หอมๆ ก็พอว่า
บางตัวก็อวดตัวใหญ่ คว้าคอเสื้อหลังของฉือเฉี่ยน ฉวยโอกาสจะอุ้มหนี
ยังไม่ทันจะบินขึ้น ก็โดนเจ้านกตัวอื่นๆ รุมเล่นงาน
ฉือเฉี่ยนอยากจะบอกจริงๆ ว่าคนต่างสปีชีส์กันไม่มีวันไปด้วยกันได้หรอก
โตเป็นนกใหญ่แล้ว ยังทำตัวเรียกร้องความรักเหมือนวาฬเพชฌฆาตที่ยังไม่โตอีก!
พวกหมาหรือแมวที่ดูไลฟ์สดอยู่: นกบ้าๆ พวกนี้ ให้มันไปให้ไกลๆ เลย อย่ามายุ่งกับแฟนฉัน/สามีฉัน! ไป๊!!
ฉีหลานมองเจ้าแมวสีส้มจอมป่วนที่ส่งเสียงร้องโวยวายไม่หยุดกับแท็บเล็ตตั้งแต่เมื่อกี้ รู้สึกปวดหัวมาก
เขาสายหาสือเจี้ยนเฉิน: "พี่เฉิน แมวที่บ้านผมเหมือนฮีตยังไม่หมดสักที..."
ยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงร้องแมวที่ทั้งโหยหวนและดุดันมาจากในโทรศัพท์
"เหมียวอ๊าววว!!!!" เจ้าคนขโมย! คืนภรรยาฉันมา!!
ฉีหลาน: "หม้อผัดหม่าล่าที่บ้านนายเป็นอะไรไปเนี่ย??"
สือเจี้ยนเฉิน: "...มันเห็นนกตัวหนึ่งแอบมาจุ๊บฉือเฉี่ยน เลยหอนไม่หยุดตั้งแต่เมื่อกี้"
ฉีหลาน: "..."
ฉือเฉี่ยน เธอทำร้ายเหมียวไม่เบาเลย!
เจ้าจอมวางเพลิงหัวใจแมวไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เธอกินอิ่มนอนหลับ ถึงเวลานอนกลางวันแล้ว
ฉือเฟิงเซียวไม่ตามใจเธอ ฉวยโอกาสที่นกกระจอกเทศและอินทรีประหลาดไม่อยู่ ต้องให้เธอออกกำลังกายบ้าง
ฉือเฉี่ยนเดินได้สองก้าวก็ทรุดตัวลงบนหลังฉือเฟิงเซียว "น้าคะ อุ้มหนูหน่อย!"
"ไม่ได้ อย่าหวังเลย เดินเอาเอง"
"หนูง่วงมาก"
"เรายังอยู่ในการเอาชีวิตรอด เธอขี้เกียจแบบนี้ได้ยังไง? ถ้าสักวันเราเจออันตรายจริงๆ..."