ฉือเฉี่ยนกำลังจะรับนาฬิกาเรือนนั้น แต่ถูกฉือเยี่ยนลิ่วขวางไว้ "อย่ารับนาฬิกาของคนอื่นมาง่ายๆ"
"อ๋อ? ทำไมล่ะ?" ฉือเฉี่ยนไม่เข้าใจ ไม่มีเงินก็เอาของมาแทน ไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ?
ฉือเยี่ยนลิ่วมองเด็กสาว ดวงตาหยีเล็กน้อย "ก็แค่ไม่ได้"
เด็กสาวถูกสายตาที่ระแวงเล็กน้อยของฉือเยี่ยนลิ่วมองจนงง สุดท้ายก็เขียนใบหนี้ให้ฉือเฉี่ยน
ผู้เยาว์ต้องมีผู้ปกครองไปด้วย จึงจะนั่งเหยี่ยวรถไฟเหาะได้
ฉือเฉี่ยนเลยต้องรับบทผู้ปกครองของเด็กสาวชั่วคราว
พาเธอขึ้นไปบนฟ้า
เด็กสาวน่าจะไม่เคยเล่นอะไรที่ตื่นเต้นขนาดนี้ เกร็งจนเผลอจับแขนฉือเฉี่ยนไว้ แล้วซบหน้าลงที่ไหล่เธอ
มองใกล้ๆ ขนตายาวและงอนขึ้น ใบหน้าขาวผ่องเปล่งประกายสุขภาพดี
ดูท่าจะเป็นพวกพึ่งพาผู้อื่นได้ดี
ฉือเฉี่ยนพูดขึ้นทันที "บริการความปลอดภัยมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม ครั้งละสองร้อย เดี๋ยวเธออย่าลืมเพิ่มลงในใบหนี้ด้วยล่ะ"
เด็กสาว: "..."
เด็กสาวพยักหน้าเงียบๆ
นั่งเหยี่ยวรถไฟเหาะรอบสุดท้ายเสร็จ จู่ๆ ปราสาททองคำก็เริ่มสั่นสะเทือน พื้นดินก็สั่นตามไปด้วย
"เกิดอะไรขึ้น? แผ่นดินไหวเหรอ?"
"ดูเหมือนปราสาท... ปราสาทกำลังลดระดับลง" ลั่วจื่อฉวนสังเกตเห็นได้อย่างละเอียด
ฉือเฉี่ยนนั่งอยู่บนหลังอินทรียักษ์ บินขึ้นไปสูงมองลงมา "ทุกคน! ปราสาทกำลังจะจมลงใต้ดิน ถอยให้ห่างๆ นะ!"
เผื่อจะมีน้ำวนทรายดูดคนเข้าไปอีก จะได้ออกมาหรือไม่ก็ไม่รู้
ฉือเยี่ยนลิ่วและฉือเฟิงเซียวพวกเขาขนหีบสมบัติไปไว้ที่ไกลๆ มองดูปราสาททองคำจมลงเรื่อยๆ