กินข้าวเย็นเสร็จ ฉือเฉี่ยนเล่นอยู่ในห้องนั่งเล่นสักพัก แล้วเตรียมขึ้นไปนอน
เดินผ่านบันไดไป เธอก็เดินกลับมาอีกครั้ง
เธอนึกขึ้นได้ ลุงรองคนสุดท้องบอกว่าขึ้นไปชั้นสามไม่ได้
ชั้นสามไม่ได้ขึ้น แต่เธอขึ้นแล้ว
ฉือเฉี่ยนให้สองตัวเล็กเงียบๆ แล้วค่อยๆ ย่องขึ้นไป
เธอนึกถึงฉากคลาสสิกในการ์ตูนเรื่องหนึ่ง: เศรษฐีแต่งงานกับลูกสาวช่างตีเหล็ก วันแรกเศรษฐีก็บอกภรรยาว่า ในปราสาทมีห้องไหนที่เธอดูได้หมด มีเพียงห้องใต้ดินที่ดูไม่ได้
แต่ลูกสาวช่างตีเหล็กอยากรู้มากเกินไป เลยแอบเข้าไปในห้องใต้ดิน
ผลปรากฏว่าภายในมีร่างสตัฟฟ์ของอดีตภรรยาของเศรษฐีจัดแสดงอยู่!
ลูกสาวช่างตีเหล็กเกือบถูกเศรษฐีจัดการเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็รอดชีวิตมาได้
เรื่องนี้ สอนบทเรียนชีวิตที่จริงจังมากให้เรา
ซื้อบ้านอย่าซื้อที่มีห้องใต้ดิน!
ฉือเฉี่ยนขึ้นไปชั้นสาม ที่นี่มีแค่ห้องเดียว ไม่มีแม่กุญแจ ดันเข้าไปได้เลย
ฉือเฉี่ยนกำลังจะย่องเข้าไปอย่างลับๆ จู่ๆ ก็มีคนดึงปกเสื้อด้านหลังเธอไว้
หันไปดู เป็นเสื้อยืดสีเทาเงิน
เงยหน้าขึ้นไปถึงเห็นใบหน้าของลุงรองคนสุดท้องที่ดูแข็งกระด้าง ไม่ยิ้มแล้วห้ามเข้าใกล้
ฉือเฉี่ยนทำเป็นโง่: "คุณลุง ยังไม่นอนอีกเหรอคะ?"
ฉือเยี่ยนลิ่วมองช่องว่างประตูที่เธอเปิดไว้ "ฉันบอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าขึ้นมาชั้นสาม? ห้องเธออยู่ข้างล่าง ไปนอนได้แล้ว"
เขาจับเธอไปที่หัวบันได
"ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจ ต่อไปห้ามขึ้นมาอีก"