กู้ฮว่ามึนงงสุด ๆ “ก็จริงนี่คะ ฉันเคยเห็นกับตามาแล้ว ไม่ใช่ผู้ชายคนนี้เลยนะ…”
“แต่มันก็คือฉือลี่เซินจริง ๆ เขาจะโกหกให้ฉือเฉี่ยนหรอกนะ”
ได้ยินคำพูดของหลิงเฉียน กู้ฮว่าแทบคลั่ง
ถ้าคุณตาฉือคือฉือลี่เซิน หลายปีที่ผ่านมานี้เธอทุ่มเทสร้างสัมพันธ์กับตระกูลกู้ไปเพื่ออะไร?
เห็นฉือเฉี่ยนและฉือลี่เซินกำลังจะไป กู้ฮว่าก็เหมือนตื่นจากฝัน รีบวิ่งตามไปทันที
“คุณตา!”
ฉือเฉี่ยนหยุดเดิน ฉือลี่เซินที่เดิมตั้งใจจะไม่สนใจก็หยุดตาม
กู้ฮว่าตื่นเต้นดีใจจนหน้าแดง เดินเข้ามา “คุณตาคะ หนูคือฮว่าฮว่า”
“คุณตาคะ หนูนึกว่าคุณมีหลานสาวแค่คนเดียวซะอีก” ฉือเฉี่ยนกะพริบตา “หรือเธอจะเป็นหลานสาวคุณตาอีกคนคะ?”
กู้ฮว่าถูกความฉอด ๆ ของเธอทำเอาต้องขบกราม “คุณตาคะ ท่านจำหนูไม่ได้เหรอคะ? ก่อนหน้านี้ท่านยังเคยให้ลุงใหญ่ให้อั่งเปาหนูตอนปีใหม่เลยนะคะ”
ฉือเฉี่ยน: “โอ้~ อั่งเปาคุณตาไม่ได้มีแค่ของหนูนี่นาคนอื่นก็ได้เหมือนกัน”
ฉือลี่เซินปรายตามองเธอ “ฉันจำไม่ได้ว่าเคยให้อั่งเปาใคร คงเป็นความคิดของลุงใหญ่เธอเอง”
แล้วหันไปเตือนกู้ฮว่า “คุณนักเรียนคนนี้ ฉันจำไม่ได้ว่ามีหลานสาวคนที่สอง กรุณาอย่ามามั่ว”
“คุณตา… ไม่ใช่ค่ะ ท่านประธานฉือ แค่ได้เห็นไอดอลที่หนูเคารพมานานแล้วตื่นเต้นเกินไป ไม่ได้ตั้งใจล่วงเกินท่านเลย” กู้ฮว่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเทิดทูน
ระบบในสมองเธอกล่าว “ใช่แล้ว โฮสต์ ทำแบบนี้แหละ กลายเป็นหลานสาวของฉือลี่เซินแล้วขับฉือเฉี่ยนออกจากบ้าน คุณก็จะได้โชควาสนาที่เหลือของเธอ”