ฉือเฉี่ยนถอยออกไปสองสามก้าว แล้วเพ่งมองดู
กลายเป็นช่อกุหลาบแดงสดที่งดงามมาก จำนวนมากขนาดที่จิงโจ้สองอุ้งเท้ายังจับไม่ไหว
ฉือเฉี่ยนกระพริบตา "มาจากไหนเนี่ย?"
จิงโจ้: "จี๊ด ๆ!" ก็เก็บมาจากข้างทางไงล่ะ!
ข้างหน้ามีแปลงดอกไม้ปลูกกุหลาบไว้เยอะแยะ พวกมันดึงทีก็ได้มาฟ่อนใหญ่ ๆ เลย ไม่ต้องเสียเงินด้วย
พวกมันตัวละฟ่อนหนึ่ง รวมกันก็ได้ช่อใหญ่ขนาดนี้แล้ว
จิงโจ้เน้นย้ำคำว่า "ไม่ต้องเสียเงิน" ฉือเฉี่ยนคิดในใจ ไม่รู้ว่าเจ้าของสวนคนไหนซวย ที่ปลูกกุหลาบไว้โดนพวกมันทำลายหมด
พวกมันอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้โดยไม่ถูกใครตีตาย ก็ถือว่ามีพรสวรรค์นะเนี่ย
ไม่สิ คนธรรมดาก็สู้พวกมันไม่ได้อยู่ดี
ฉือเฉี่ยนยื่นมือไปรับช่อดอกไม้ แล้วจู่ ๆ ก็ถูกจิงโจ้คว้าตัวไปได้
เจ้าหน้าที่กับคนที่เดินผ่านไปมา คิดว่าจิงโจ้จะทำร้ายคนอีกแล้ว หัวใจแทบหยุดเต้น
แต่ผลปรากฏว่า จิงโจ้แค่ยกฉือเฉี่ยนขึ้น หมุนตัวหนึ่งรอบ แล้วกระโดดกลับขึ้นรถ ปิดประตูเรียบร้อย
ไม่นานนัก ก็มีเสียงเหมือนคนถูกทำร้ายหมู่ดังออกมาจากข้างใน
ฉือเฉี่ยน: "..."
ยอมโดนตีก็ยังจะเอาเปรียบ มันเก่งจริง ๆ
รถขนสัตว์เคลื่อนออกไปอย่างรวดเร็ว
ผู้คนที่เดินผ่านไปมายังไม่ disperse กัน ล้อมเป็นวงครึ่งวงกลม พูดคุยกันเรื่องฉือเฉี่ยน
"เดี๋ยวนี้จิงโจ้กลายเป็นปีศาจไปแล้วเหรอ? ยังรู้จักส่งดอกกุหลาบให้ผู้หญิงอีก"
"เด็กคนนี้มีอำนาจเหนือสัตว์ คงเทียบได้กับน้องเฉี่ยนของฉันเลยล่ะ"
"จิงโจ้ก็ส่งดอกไม้ให้ฉันเหมือนกันนะ แต่เป็นดอกไม้ที่มันฟาดใส่หน้าฉันต่างหาก"
"เธอ...เธอ...ดูเหมือนน้องเฉี่ยน!?"