ซูซูยืนนิ่งงันอยู่กับที่ กะพริบตาปริบ ๆ
ชุดชาแนลชุดนี้เธอเคยเห็นบนเว็บไซต์ทางการ ราคาตั้งหลายหมื่นหยวนแน่ะ
สมกับเป็นคุณหนูจริง ๆ รวยเหลือเกิน
“ให้ฉันใส่เหรอ?”
เธอชี้มาที่ตัวเอง
“ไม่งั้นจะให้ใครล่ะ รีบเปลี่ยนเร็วเข้า เปลี่ยนเสร็จแล้วเราจะได้ออกไปกัน”
“อ๋อ ๆ”
ซูซูกลับขึ้นไปบนเตียง รูดม่านปิด แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า
พอลงมา
แววตาของซ่งชิงฮวนก็ฉายประกายชื่นชม ต้องบอกว่าซูซูมีทั้งใบหน้าและรูปร่างที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ
ดวงตากลมหวานคู่นั้นชวนให้คนใจสั่น ผิวทั้งเนียนทั้งขาว ราวกับบีบแล้วน้ำจะซึมออกมา
รูปร่างสูงเพรียว หน้าอกใหญ่ กะด้วยสายตาน่าจะคัพดีได้มั้ง
เอวคอดสะโพกผาย สัดส่วนเอวกับสะโพกสวยมาก แถมขายังยาวเรียวและตรงอีกด้วย
ชุดชาแนลสไตล์หรูหราชุดนี้เป็นเสื้อทรงสั้นพอดีตัว เผยให้เห็นเอวคอดของเธอ ส่วนท่อนล่างเป็นกระโปรงทรงเอสั้นจุ๊ดจู๋
“ฮึ! มานี่ ฉันจะมัดผมให้”
มัดเป็นหางม้าแบบนี้ ดูทั้งฉลาดเรียบร้อยและซุกซนมีชีวิตชีวา น่าหลงใหลแถมยังน่ารักอีกด้วย
ตลอดทั้งกระบวนการ ซูซูเป็นเหมือนตุ๊กตาตัวหนึ่ง ปล่อยให้ซ่งชิงฮวนจับแต่งตัวตามใจ ราวกับกำลังเล่นเกมแต่งตัวอยู่
คุณหนูมองผลงานชิ้นเอกของตัวเองอย่างพึงพอใจมาก
“เพอร์เฟกต์! มานี่ ฉันจะถ่ายรูปให้สักรูป!”
“อ๋อ ๆ”
ซูซูยืนตัวตรงอย่างว่าง่าย ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
ซ่งชิงฮวนจิ๊ปากอย่างไม่พอใจ ก่อนบ่นว่า “เธอกำลังยืนตรงเคารพธงชาติอยู่หรือไง ผ่อนคลายหน่อย!”
“ฉันโพสท่าไม่เป็นนี่นา”
“ฉันจน ไม่ค่อยได้ถ่ายรูป”
ซ่งชิงฮวนยกมือกุมขมับ “ฉันโอนให้เธอร้อยหยวนแล้ว เลิกพูดมากได้แล้ว!”
เอ๊ะ?
ทำไมถึงโอนเงินให้เธอล่ะ?
ซูซูมึนงงนิดหน่อย เมื่อกี้เธอไม่ได้ตั้งใจจะให้ซ่งชิงฮวนโอนเงินให้จริง ๆ เธอแค่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเพราะจนต่างหาก
เธอรู้สึกด้อยค่า เลยเผลอซ่อนตัวเองอยู่เสมอ
ถ่ายรูปเสร็จแล้ว
ซ่งชิงฮวนยกยิ้ม ยิ่งมอง “ผลงาน” ของตัวเองก็ยิ่งพอใจ
เกมที่เธอชอบเล่นที่สุดคือ ‘ฉีจี้น่วนหน่วน’ เติมเงินเข้าไปตั้งหลายแสนหยวน
ตอนนี้เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ยังต้องเล่นเกมอีกเหรอ?
ในชีวิตจริงก็มีให้เล่นอยู่คนหนึ่งนี่นา!
“ใกล้ถึงเวลาแล้ว ไปกันเถอะ”
ซูซูพยักหน้า พอเห็นซ่งชิงฮวนเดินตามเธอมา ก็ถามว่า “คุณจะมาคุมฉันเหรอ?”
“ทึ่มจริง!”
ซ่งชิงฮวนยื่นมือมาเคาะหน้าผากเธอเบา ๆ “คุณหนูอย่างฉันก็มีนัดเหมือนกันน่า ร้านอาหารตามสั่งหน้าโรงเรียนเหมือนกัน ฮิ ๆ”
ทั้งสองคนเดินออกจากหอพักไปด้วยกัน
ซูซูถามอย่างสงสัย “คุณคบผู้ชายทางออนไลน์ตั้งหลายคน ไม่สับสนเหรอ?”
เธอนับถือซ่งชิงฮวนจริง ๆ
ถ้ามีความมุ่งมั่นขนาดนี้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็คงสำเร็จหมด
“ไม่หรอก ฉันบันทึกชื่อแต่ละคนไว้หมดแล้ว ยังไงพี่ก็ไม่ได้หลอกเงินพวกเขาสักหน่อย ต่อให้จับได้มากสุดก็แค่บอกว่าฉันเป็นผู้หญิงเจ้าชู้เท่านั้นเอง”
ซูซูผู้หลอกเงินคนอื่น “……”
เธอรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี เลยยกมือแตะจมูก
“ฉันช่วยคุณแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ” ซูซูพูดเสียงเบา
“รู้แล้ว ๆ”
-
มหาวิทยาลัยเกาลูน
หลังเลิกเรียน ชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์ออกมาตามความเคยชิน
หน้าจอเงียบเหงาว่างเปล่า
แปลกจัง
ทำไมไม่ส่งข้อความหาเขาแล้วล่ะ?
เจียงฉือเหย่ขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนเปิดหน้าต่างแชตของทั้งคู่
หลังจากเขารับเงินมาแล้ว
อีกฝ่ายก็ไม่ได้ตอบกลับมาอีก
โกรธแล้วเหรอ?
พอนึกถึงตอนที่หญิงสาวอีกฝั่งหยั่งเชิงส่งอั่งเปาร้อยหยวนมาให้เขา แล้วทำเป็นใจกว้างบอกให้รับไว้
แต่พอเขารับจริง ๆ กลับทำท่าไม่พอใจ เจียงฉือเหย่ก็อยากหัวเราะ
ยัยงกเอ๊ย
ช่างเถอะ
โอนคืนไปดีกว่า
จะได้ไม่ต้องมีใครบางคนนอนไม่หลับ
นิ้วเรียวยาวชัดข้อของเขาแตะหน้าจอ พิมพ์จำนวนเงินลงไปหนึ่งร้อยหยวน
นิ้วชะงัก เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
เขาลบตัวเลขออก
สุดท้ายก็ส่งไปสองร้อยหยวน
-
อีกด้านหนึ่ง
ซูซูกำลังนั่งรอ “แฟนออนไลน์” อยู่ตรงมุมร้านกาแฟ
ซ่งชิงฮวนนั่งอยู่เยื้องกับเธอ
อีกฝ่ายแกว่งโทรศัพท์ให้ดู
เป็นสัญญาณให้เธอดูข้อความ
ซูซูเปิดดู เห็นข้อความที่ซ่งชิงฮวนส่งมาให้
เทพผู้ดูแลทรัพย์สมบัติแห่งกรีกโบราณ:【จำไว้นะ! เขาเป็นคนเมืองท่า พูดอาจติดสำเนียงท้องถิ่น!】
พรสวรรค์แมวน้อยเล็ก ๆ:【อ๋อ ๆ จำได้แล้ว】
ซูซูออกจากหน้าต่างแชตของเธอ
แล้วเห็นข้อความที่เจียงฉือเหย่ส่งมาให้
【สามีไร้ความสามารถโอนเงินให้คุณ 200 หยวน】
！！！
ทำไมจู่ ๆ ถึงโอนเงินให้เธอล่ะ?
แค่สองร้อยหยวนเอง
ขี้เหนียวชะมัด
ซูซูกระแอมเบา ๆ แล้วทำเสียงแหลมหวานเกินจริง ก่อนพูดว่า【“ที่รัก~ ทำไมจู่ ๆ ถึงโอนเงินให้ฉันล่ะ! ตั้งสองร้อยหยวน~ เยอะจังเลย! ฉันซึ้งใจมาก ฮือ ๆ”】
ตอนพูด เธอทำหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง
สองร้อยหยวนเอง ถ้าไม่โอนให้เธอสักสองหมื่นหยวนก็เสียชาติเกิดที่เป็นคุณชายรุ่นสองแล้ว!
พอได้ยินเสียงผู้หญิงที่เสแสร้งเกินจริง เจียงฉือเหย่ก็หัวเราะเยาะเบา ๆ
นิ้วพิมพ์ข้อความลงไป
สามีไร้ความสามารถ:【อืม สัปดาห์นี้คงต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีกแล้ว】
“……”
ภาษาประจำชาติของซูซูคือความพูดไม่ออก
เพื่อน นายเสแสร้งเก่งจริง ๆ!
เธอสูดหายใจลึก แล้วพิมพ์อย่างขุ่นเคือง【ฮือ ๆ ทำยังไงดี~ สงสารที่รักจัง~ งั้นฉันซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปให้ไหม?】
แน่นอนว่า
คำพูดนี้ก็เป็นแค่คำพูดสุภาพตามมารยาทของซูซูเท่านั้น
เดิมทีคิดว่าเจียงฉือเหย่จะปฏิเสธ แต่กลายเป็นว่าอีกฝ่ายตอบมาว่า【ได้จริงเหรอ? ขอบคุณนะที่รัก เธอดีกับฉันจัง】
ซูซูแทบสำลักเลือด
อ๊ากกก ทำไมถึงมีผู้ชายหน้าหนาแบบนี้อยู่บนโลกด้วย!
เธอพิมพ์อย่างหมดอาลัยตายอยาก【งั้นส่งที่อยู่มา ฉันจะซื้อให้】
คราวนี้
เธอก็ส่งเสียงไม่ได้อีกแล้ว
อึดอัดชะมัด
ทำเสียงแหลมหวานไม่ออกแล้ว
แม้จะอยู่คนละฟากหน้าจอ เจียงฉือเหย่ก็สัมผัสได้ถึงความอึดอัดของแมวน้อย เขามีแววขบขันในดวงตา จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าแมวน้อยน่าสนใจกว่าเมื่อก่อนมาก
ทั้งที่ก่อนหน้านี้เอาแต่สั่งเขาอย่างวางอำนาจ ใช้ให้ทำงานแล้วก็โอนเงินให้
แถมยังด่าเขาอยู่บ่อย ๆ เยาะเย้ยว่าเขาจน ต่อให้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยดี ๆ แบบนี้ได้ ในอนาคตก็คงไม่มีอนาคตอะไร
คำพูดทุกคำเต็มไปด้วยการกดข่มและดูแคลนเขา
ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนล่ะ?
ทั้งที่ไม่เต็มใจเลยแท้ ๆ แต่ยังต้องทำเป็นห่วงใยเขา
น่าสนใจดี
เขาจึงส่งที่อยู่มหาวิทยาลัยของตัวเองไปให้อย่างไม่เกรงใจ
แล้วก็ได้รับรอยยิ้มพิฆาตจากพรสวรรค์แมวน้อยเล็ก ๆ
เห็นดังนั้น เขาจึงพิมพ์ว่า【ที่รักกำลังยิ้มให้ฉันอยู่เหรอ? ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอรักฉันที่สุด ซึ้งใจจัง การมีแฟนแบบเธอคือความสุขที่สุดในชีวิตฉัน】
ซูซูรู้สึกเหมือนมีเลือดก้อนหนึ่งติดค้างอยู่ในคอ กลืนก็ไม่ลง คายก็ไม่ออก
พอเห็นข้อความที่เจียงฉือเหย่ส่งมา ใบหน้าก็แดงก่ำไปถึงลำคอ
ไม่เป็นไร ๆ
เธอปลอบตัวเอง
เธอกำลังหย่อนเบ็ดเส้นยาวเพื่อตกปลาใหญ่!
ตอนนั้นเอง เสียงไพเราะเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ “สวัสดีครับ ขอถามหน่อยว่าใช่คุณซ่งชิงฮวนไหมครับ?”
ซ่งชิงฮวน?
อ๊ะ!
ใช่ ๆ
ตอนนี้เธอคือซ่งชิงฮวน
ซูซูเงยหน้าขึ้น สบตากับชายหนุ่ม ก่อนจะแววตาวูบไหวด้วยความประหลาดใจ
คนที่มาคือชายหนุ่มวัยผู้ใหญ่ สวมชุดสูท หน้าตาคมเข้มหล่อเหลา สันจมูกโด่งสูง หล่อสุด ๆ ไปเลย
“สวัสดีค่ะ คุณคือเจียงโย่วใช่ไหมคะ?”
ต้องบอกเลยว่าซ่งชิงฮวนไม่เคยทำให้ตัวเองต้องผิดหวัง ผู้ชายที่คบออนไลน์แต่ละคนหล่อทั้งนั้น
“ใช่ครับ”
ชายหนุ่มนั่งลงตรงข้ามเธอ
ซูซูเริ่มรู้สึกอึดอัดจนทำตัวไม่ถูก พลางคิดว่าจะชวนคุยเรื่องอะไรดี แล้วเหลือบมองซ่งชิงฮวนที่นั่งเยื้องไป
ให้ตายสิ
คุยกับผู้ชายฝั่งตรงข้ามอย่างออกรสออกชาติเลย
“อยากกินอะไรครับ ผมจำได้ว่าคุณชอบกินเผ็ดใช่ไหม?”
ซูซูที่กินเผ็ดไม่ได้ที่สุด ทำได้แค่หัวเราะแห้ง ๆ แล้วพยักหน้า “ฮ่า ๆ ใช่ค่ะ”
อีกด้านหนึ่ง
เจียงฉือเหย่ที่รอข้อความตอบกลับมาตลอดพบว่าแมวน้อยไม่ตอบอีกแล้ว
เขาเคาะหน้าจออย่างไม่รีบร้อน ก่อนส่งข้อความไปว่า【ที่รัก มีผู้ชายอยู่ข้าง ๆ เลยไม่สะดวกตอบฉันเหรอ?】