“ข่มขู่ฉันเหรอ? ต่อให้คุณได้ร่างกายฉันไป ก็ไม่มีวันได้หัวใจฉัน” เย่เฉินไม่ยอมเซ็นสัญญาขายตัว
“คุณ... ใครอยากได้ทั้งร่างกายทั้งหัวใจของคุณกัน? ไร้ยางอายจริง ๆ” ซูมู่อวี่พูดอย่างโมโห
ไม่ว่าจะบุคลิกหรือรูปร่างหน้าตา เธอก็โดดเด่นเป็นเลิศ ในเมืองจิวโจว ไม่รู้ว่ามีคนใหญ่คนโตมากมายแค่ไหนตามจีบเธอ
เธอจะไปถูกใจเย่เฉิน ไอ้คนไม่ได้เรื่องนี่ได้อย่างไร?
“ผมได้ง่ายนะ แค่ได้ก็ได้แล้ว” เย่เฉินพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“อย่าคิดไปไกล ฉันไม่ได้สนใจคุณ แค่จะทำข้อตกลงกับคุณเท่านั้น” ซูมู่อวี่ไม่คิดว่าเย่เฉินจะหน้าหนาได้ขนาดนี้ จึงต้องอธิบายอย่างเหนื่อยใจ
แต่เย่เฉินทำราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเธอ แล้วยังพูดต่อว่า “จะได้กันบนดาดฟ้าก็ได้ ในรถก็ได้ ที่บ้านก็ได้ ถ้าไม่ได้จริง ๆ กลางป่าก็พอถูไถได้เหมือนกัน”
“คุณนี่มันไร้ยางอาย! ตกลงจะเซ็นหรือไม่เซ็น?” ใบหน้างามของซูมู่อวี่แดงระเรื่อ เพื่อหนีจากปีศาจร้ายที่บ้าน เธอจำต้องอดทนไปก่อน
“ไม่เซ็น อย่าคิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรก็ได้ ผม เย่เฉิน ไม่มีวันยอมจำนนต่ออำนาจบาตรใหญ่ของคุณหรอก แต่ที่จริง ถ้าคุณให้เงินผมสักหน่อย คุณจะทำอะไรกับผมก็ได้จริง ๆ นะ” เย่เฉินพูดพลางขยับเข้าไปใกล้ซูมู่อวี่ ก่อนเอ่ยถามเสียงอ่อย
ในรถสปอร์ตมีพื้นที่แคบอยู่แล้ว พออยู่ใกล้กันขนาดนี้ เย่เฉินจึงมองเห็นใบหน้าอันประณีตของเธอ เครื่องหน้าสมบูรณ์แบบ และเส้นผมยาวที่สยายลงมา ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าสวย
“ฉันจะแจ้งตำรวจแล้วนะ จะบอกว่าเมื่อคืนคุณขืนใจฉัน!”
ซูมู่อวี่ถูกเขาทำให้โมโหจนแทบคลั่ง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทรแจ้งตำรวจ ความอดทนหมดลงโดยสิ้นเชิง
ถ้าแจ้งตำรวจ ขอแค่เรื่องเมื่อคืนมีหลักฐานแน่นหนา ชีวิตครึ่งหลังของเย่เฉินก็จบเห่!
“เซ็น ผมเซ็น”
เย่เฉินเปลี่ยนท่าทีทันควัน คว้าสัญญามาแล้วลงชื่ออย่างรวดเร็ว
ในสัญญาระบุว่า เย่เฉินจะแต่งเข้าบ้านตระกูลซู และได้รับเงินใช้จ่ายเดือนละสามพันหยวน ซึ่งเพียงพอกับค่าใช้จ่ายในมหาวิทยาลัยแต่ละเดือนของเขา โดยมีเงื่อนไขว่าเมื่ออยู่ในบ้านตระกูลซู เขาต้องเชื่อฟังซูมู่อวี่อย่างไม่มีข้อแม้ ทำตามคำสั่งของเธอทุกอย่าง และรับผิดชอบดูแลเรื่องอาหารการกินกับความเป็นอยู่ของเธอ
พูดให้ถึงที่สุด เขาก็เป็นพ่อบ้านหนุ่มประจำตัวซูมู่อวี่นั่นเอง
หลังเซ็นชื่อแล้ว ซูมู่อวี่ถามเสียงเย็นว่า “คุณอ่านเนื้อหาในสัญญาครบแล้วหรือยัง?”
“อ่านแล้วครับ คุณซู ทำไมคุณถึงเลือกผมล่ะครับ? หรือเพราะผมหล่อ? หรือเพราะเมื่อคืนเรานอนเป็นสามีภรรยากันทั้งคืน?” เย่เฉินคิดว่าตัวเองไม่มีข้อดีอะไร นอกจากหน้าตาหล่ออยู่บ้าง ต่อให้ลากใครสักคนบนถนนมาก็คงเก่งกว่าเขา
“อะไรที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม” ซูมู่อวี่พูดอย่างเย็นชา
เธอพูดไม่มาก ตั้งแต่เล็กจนโตเธอก็มีนิสัยเย็นชาเช่นนี้
หลิวหยาเดินเข้ามาพอดี เมื่อเห็นว่าเย่เฉินเซ็นชื่อในสัญญาแล้ว ก็ถามอย่างสงสัยว่า “คุณซู คุณจะให้เขาแต่งเข้าบ้านมาเป็นสามีจริง ๆ เหรอคะ?”
หลิวหยาสืบเรื่องราวจนกระจ่างแล้ว ตลอดสามปีที่เย่เฉินแต่งเข้าไปอยู่บ้านตระกูลหลิน เขาแทบไม่มีผลงานอะไรเลย ผู้ชายไม่ได้เรื่องขนาดนี้ ทำไมซูมู่อวี่ถึงเลือกเขามาเป็นสามีที่แต่งเข้าบ้าน?
“เพราะเขาไม่ได้เรื่องพอดี คนที่ไม่ได้เรื่องขนาดนี้ แค่ให้หมั่นโถวสักสองสามลูกก็พอใจแล้ว” ซูมู่อวี่กล่าว
“ผม... ผมไม่ได้เรื่องแล้วมันน่าภูมิใจตรงไหนกัน?” เย่เฉินยิ้มขื่น
“คุณหลิว กลับไปเรียกแท็กซี่นะคะ ฉันจะแวะไปที่สำนักงานกิจการพลเรือน”
ซูมู่อวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย สตาร์ตรถสปอร์ตแล้วขับพุ่งออกไปพร้อมเสียงคำราม
ใครจะคิดว่าเย่เฉินเพิ่งหย่าได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ต้องแต่งงานอีกครั้งแล้ว
แถมเจ้าสาวยังเป็นประธานสาวสวยรวยเสน่ห์ อยู่กับเธอ อย่างน้อยก็ประหยัดเวลาสู้ชีวิตไปได้สามสิบปี แล้วจะทนลำบากอยู่บ้านตระกูลหลินไปทำไม?
สำนักงานกิจการพลเรือน ภายในห้องถ่ายภาพ
“คุณซู ขยับไปยืนตรงกลางอีกนิดครับ ดีครับ แบบนั้นแหละ”
“คุณเย่ ยิ้มไว้นะครับ ดีครับ”
“คุณเย่ โอบเอวคุณซูครับ ใช่ครับ แบบนั้นเลย”
ท่ามกลางแสงไฟส่องหน้าและแสงแฟลช ช่างภาพคอยบอกให้ซูมู่อวี่กับเย่เฉินเปลี่ยนท่าทางไปเรื่อย ๆ เพื่อเริ่มถ่ายภาพแต่งงาน
“เดี๋ยวนะ พวกคุณมาจดทะเบียนแต่งงานกันจริง ๆ หรือเปล่า ทำไมไม่สนิทสนมกันหน่อยล่ะครับ?”
“คุณเย่ เพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก คุณกอดคุณซูแล้วหอมแก้มสักทีนะครับ จะได้ถ่ายไว้สักสองสามรูป”
ช่างภาพมองทั้งคู่แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
“หอมสักทีเหรอ? ไม่ ไม่ได้”
ซูมู่อวี่รู้สึกต่อต้านมาก สำหรับเธอแล้ว เย่เฉินเป็นแค่ผู้ชายแปลกหน้า ไม่มีความรู้สึกผูกพันอะไรทั้งนั้น
ที่ให้เขาแต่งเข้าบ้านตระกูลซู ก็เพื่อไล่ผู้ชายคนนั้นที่พ่อบังคับให้เธอแต่งงานด้วยออกไปเท่านั้น
แน่นอนว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเย่เฉินไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต่อไปเธอจะแต่งงานกับใครได้?
“ถ้าไม่หอมกันสักที พ่อคุณจะเชื่อได้ยังไงว่าผมเป็นสามีคุณ? หรือจะเชื่อแค่ทะเบียนสมรสอย่างเดียว?” เย่เฉินพูด
“ยังไงเราก็เคยจูบกันแล้วไม่ใช่เหรอ? เมื่อคืนจูบกันไปทั่วแล้วด้วยซ้ำ” เย่เฉินกระซิบ
“คุณพูดว่าอะไรนะ?” ซูมู่อวี่ถลึงตาใส่เย่เฉิน แทบอยากจะชกเขาสักหมัด
แม้จะโกรธ แต่สิ่งที่เย่เฉินพูดก็ไม่ผิด ถ้าอยากให้พ่อเชื่อ ก็ต้องแสดงท่าทีสนิทสนมกับเย่เฉินสักหน่อย
เมื่อเทียบกับการแต่งงานกับชายแก่ที่ตัวเองไม่ชอบแล้ว เรื่องแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้?
ซูมู่อวี่กัดฟัน ก่อนพยักหน้าตกลง
จากนั้นซูมู่อวี่ก็หอมแก้มเย่เฉินอย่างรวดเร็วหนึ่งที
“แชะ” ช่างภาพกดบันทึกภาพในชั่วขณะนั้นไว้
ใบหน้าซูมู่อวี่แดงระเรื่อ หลังถ่ายเสร็จ เธอรับทะเบียนสมรสแล้วเดินออกไปกับเย่เฉิน ก่อนกล่าวเตือนด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ฉันเตือนคุณไว้ก่อน เมื่อกี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะจูบคุณ”
“ได้ครับ” เย่เฉินพยักหน้ารับ
“หลังแต่งงาน เรามีกฎกันอยู่ห้าข้อ ข้อแรก ห้ามขึ้นเตียงนอนในห้อง คุณนอนบนพื้น ข้อสอง ห้ามแตะต้องข้าวของของฉัน ข้อสาม ห้ามคิดไม่ซื่อกับฉัน ข้อสี่ ห้ามเรียกฉันว่าภรรยาเวลาอยู่ข้างนอก ข้อห้า...”
“เดี๋ยว ๆ นี่มันเกินกฎสามข้อแล้วนะ” เย่เฉินเตือน
“ฉันไม่สน คุณทำตามก็พอ” ซูมู่อวี่พูดอย่างโมโห เธอต้องพูดกับเย่เฉินให้ชัดเจน
ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาเป็นแค่ความสัมพันธ์ตามสัญญา นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างอื่น
“เข้าใจแล้ว” เย่เฉินพยักหน้า
“กลับบ้าน” ซูมู่อวี่หันหลัง เตรียมเดินเข้าไปในรถ
“เดี๋ยวก่อน คุณนาย คุณจะพาผมกลับไปทั้งอย่างนี้เลยเหรอ? แต่งตัวเชยขนาดนี้ พ่อคุณเห็นแวบเดียวก็รู้แล้วว่าคุณหาสามีตัวปลอมมา ตอนนี้ผมไม่มีอะไรติดตัวเลย ของใช้ส่วนตัวก็ไม่มีสักชิ้น มีแค่เสื้อผ้าชุดนี้ เงินสดก็มีแค่สองร้อยห้าสิบหยวน”
“ฉันบอกแล้วไงว่าอยู่ข้างนอกห้ามเรียกฉันว่าภรรยา ฉันอับอายขายหน้าไม่ไหวหรอก” ซูมู่อวี่ไม่คิดว่าเย่เฉินจะฟังคำพูดของเธอเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา ถ้าคนรู้จักได้ยินเข้า เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
เธอไม่อยากให้เพื่อนคนไหนรู้ว่าเย่เฉินเป็นสามีของเธอ!
“คุณนาย ผมไม่ได้เรียกคุณว่าภรรยาสักหน่อย” เย่เฉินยิ้มเจื่อน
“เรียกคุณนายก็ไม่ได้!” ซูมู่อวี่โมโหจนแทบระเบิด คุณนายกับภรรยามันต่างกันตรงไหน?
คิดว่าฉันเป็นคนโง่หรือไง!
“ได้ครับ คุณภรรยา”
“เรียกคุณภรรยาก็ไม่ได้!”
“ยัยตุ๊ด”
“คุณอยากตายหรือไง!”
“ซูตัวน้อย แบบนี้ได้ไหม?” เย่เฉินจนปัญญาเหลือเกิน
“แล้วแต่”
ซูมู่อวี่โมโหจนปอดแทบระเบิด
ทำไมเธอถึงได้ผู้ชายไร้ยางอายขนาดนี้มาเป็นสามีด้วยนะ?
รู้อย่างนี้เมื่อกี้ไม่น่าให้เขาเซ็นชื่อเลย
ต่อมา ซูมู่อวี่พาเย่เฉินไปซื้อเสื้อผ้าหลายชุด ในที่สุดก็แต่งตัวให้เขาดูเหมือนผู้เป็นผู้เป็นคนขึ้นมาบ้าง
จากนั้นทั้งคู่จึงมุ่งหน้าไปยังบ้านตระกูลซู
เธอต้องบอกพ่อว่าเธอมีสามีแล้ว
เธอจะไม่แต่งงานกับชายแก่ที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเด็ดขาด ต่อให้ต้องตาย เธอก็จะไม่ยอมเป็นเครื่องมือแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ของพวกเขา!