ผ่านไปหลายวันติดต่อกัน
หลายวันนี้ ซูโย่วเวยกับหลิวซานเหนียงช่วยกันจัดการเรือนใหม่ทั้งหลัง แทบจะเปลี่ยนเป็นโฉมใหม่ หลายแห่งได้รับการซ่อมแซมแล้ว
ทั้งสองไม่ยอมให้เสิ่นอี้ลงมือ ยืนกรานให้เขาพักฟื้นให้ดี
เสิ่นอี้เองก็ไม่ได้ฝืน ภายใต้การดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถันของหญิงทั้งสอง ร่างกายฟื้นตัวได้รวดเร็วทีเดียว โดยเฉพาะเมื่อในบ้านมีอาหารการกินไม่ขาด
นอกจากนี้ ยังมีชาวบ้านรอบข้างคอยช่วยเหลือ
บัดนี้เสิ่นอี้เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของหมู่บ้าน ช่วยชีวิตผู้คนไว้มากมายโดยทางอ้อม
เมื่อรู้ว่าเสิ่นอี้ได้รับบาดเจ็บ พวกเขาก็พากันนำสมุนไพรมามอบให้ไม่น้อย
ครั้นมาถึงแล้วเห็นหญิงทั้งสองกำลังซ่อมแซมเรือน ต่างก็ช่วยลงแรงกันอย่างพร้อมเพรียง เพราะบ้านเรือนของคนส่วนใหญ่ล้วนได้รับความเสียหายอยู่บ้าง ไม่ว่าจะขึ้นเขาหรือไปซื้อหาที่อำเภอ ต่างก็มีวัสดุเหลืออยู่ไม่น้อย จึงพากันนำมามอบให้
ด้วยเหตุนี้ เสิ่นอี้จึงพักฟื้นได้อย่างสบายใจ
เขาดื่มยาสมุนไพรและยาบำรุงไปไม่น้อย ทุกมื้อมีเนื้อให้กิน แถมยังมีปริมาณเหลือเฟือ
นี่ทำให้เสิ่นอี้ฟื้นตัวได้รวดเร็ว หากไม่ใช่เพราะร่างกายนี้มีสมรรถภาพไม่ดีนัก เกรงว่าคงฟื้นตัวได้เร็วกว่านี้อีก
บาดแผลเล็กใหญ่ทั่วร่างตกสะเก็ดหมดแล้ว เหลือเพียงแผลดาบลึกตรงด้านหลังหัวไหล่ขวาที่ยังตกสะเก็ดไม่หมด และปวดตุบ ๆ เป็นครั้งคราว
“ดูท่าข้าต้องหาเวลาฟื้นฟูการฝึกซ้อม เพื่อเพิ่มสมรรถภาพของร่างกายนี้เสียแล้ว
“มิฉะนั้น ครั้งหน้าหากประสบเหตุเช่นนี้อีก ต่อให้ยังมีใจสู้ เกรงว่าร่างกายก็คงรับไม่ไหว!”