ฉูหยวนรู้สึกว่าน้ำเสียงนั้นเย็นเยียบถึงกระดูก แทบจะกลืนกินสติสัมปชัญญะของเธอไปทั้งดวง
ไป๋ซือโม่เข้าสู่สภาวะต่อสู้เต็มกำลังแล้ว หากฉูหยวนพลาดเพียงนิดเดียว ก็จะถูกลูกแสงของไป๋ซือโม่โจมตีเข้า
สู้กันซึ่งหน้าเหรอ? ไม่มีทางชนะได้แน่!
ฉูหยวนรู้ดียิ่งกว่าใคร
ซัคคิวบัสไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ซึ่งหน้า พลังของพวกเธออยู่ที่การซ่อนตัว การยั่วยวน และการควบคุมจิตใจ
เพราะฉะนั้น เธอจึงต้องการโอกาส
ต้องการโอกาสที่จะทำให้จิตใจของไป๋ซือโม่เกิดรอยร้าวขึ้นสักเสี้ยว... แล้วค่อยปล่อยฟีโรโมนที่ทำให้ผ่อนคลายความระแวดระวังและเคลิบเคลิ้มมัวเมา...
เธอหลบการโจมตีที่ถาโถมเข้ามาถี่ขึ้นเรื่อย ๆ อย่างสุดชีวิต พลางบังคับตัวเองให้ใจเย็นและคิดหาทาง
ตอนนี้อารมณ์ของไป๋ซือโม่ไม่มั่นคงอย่างเห็นได้ชัด ทั้งยังมีความยึดติดและความโกรธที่สั่งสมมาตลอดสามปี นั่นคือจุดอ่อน!
แต่พลังเวทของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป แถมเจตจำนงก็ดูแน่วแน่ผิดปกติ
การรบกวนด้วยฟีโรโมนทั่วไปคงไม่ได้ผล ต้องเข้าใกล้กว่านี้ ใช้สิ่งเร้าที่รุนแรงกว่านี้ หรือไม่ก็... ทำให้อีกฝ่ายเสียสมาธิ!
ฉูหยวนวิ่งผ่านโครงแท่นต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว พลางกวาดตามองไปทั่วห้องที่เต็มไปด้วยความโกลาหล
เจอแล้ว!
เธอเอียงตัวหลบลูกแสงที่เฉียดผ่านแก้มไปอย่างหวุดหวิด กระแสลมร้อนแผดเผาผิวจนเจ็บแสบ
เธอเลิกวิ่งหนีไปทางประตูอย่างเดียว แล้วอาศัยจังหวะถีบกำแพงดีดตัวกลับ ก่อนหักเลี้ยวพรวดไปยังด้านในของห้อง ตรงมุมที่มีอุปกรณ์เวทีกองอยู่มากมาย!