ปลายนิ้วของฉูหยวนเพิ่งแตะไหล่ของไป๋ซือโม่ ก็สะดุ้งใจวูบเมื่อสัมผัสได้ถึงความยุ่งเหยิง ชุดมารที่ปกติเรียบร้อยสะอาดตา บัดนี้กลับยับยู่ยี่ไปหมด พลังเวทอันศักดิ์สิทธิ์และเย็นเยียบซึ่งเคยโอบล้อมร่างไป๋ซือโม่ ก็อ่อนแรงและกระจัดกระจายไปแล้ว
แต่ฉูหยวนยังไม่ทันได้ตั้งสติ รอบเอวก็พลันถูกรัดแน่น มือของไป๋ซือโม่ที่เดิมทีวางแตะอยู่ตรงข้อพับแขนของเธอ ไม่รู้เลื่อนลงมาอยู่ข้างเอวตั้งแต่เมื่อไร ก่อนจะออกแรงทั้งหมดดึงเธอเข้าหาอ้อมกอด แรงมหาศาลทำให้เธอแทบแนบชิดกับอกอันร้อนผ่าวของอีกฝ่าย ฉูหยวนรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังเวทอันอบอุ่นและบริสุทธิ์สายหนึ่งกำลังค่อย ๆ ไหลเข้าสู่ร่างกาย นี่คือพลังเวทที่แตกต่างจากสิ่งซึ่งสัญชาตญาณของซัคคิวบัสรับรู้ เป็นพลังเวทที่มีกลิ่นอายเฉพาะตัวของไป๋ซือโม่ ทั้งอ่อนโยนและเปี่ยมด้วยพลัง คอยขจัดความไม่สบายใจในก้นบึ้งของหัวใจเธอ
“อีก... ขออีก... กอดฉันไว้...” เสียงพึมพำแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากของไป๋ซือโม่ เจือความน้อยใจจากความเหนื่อยล้าอยู่เล็กน้อย
ฉูหยวนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง แม้ในความมืดจะมองสีหน้าของไป๋ซือโม่ไม่ชัด แต่น้ำเสียงนุ่มนิ่มเจือความปรารถนานี้กลับเป็นเสียงของสาวน้อยเวทมนตร์ผู้เป็นที่เคารพรักของผู้คนและคอยปกป้องความสงบสุขของเมืองอย่างแน่นอน เดิมทีเธอแค่คิดจะลองเข้าใกล้เพื่อดูดซับพลังเวทของสาวน้อยเวทมนตร์เท่านั้นเอง
เดี๋ยวก่อน ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย! เธอก็แค่ซัคคิวบัสที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดไม่ใช่เหรอ
ฉูหยวนรู้สึกได้ชัดเจนว่าคนในอ้อมแขนกำลังสั่นเทาเบา ๆ คงเป็นเพราะอ่อนแรงจากการต่อสู้เมื่อครู่ พลังเวทที่ไหลเข้าสู่ร่างกายทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ค่อย ๆ ไหลไปตามเส้นพลังในร่าง คอยปลอบประโลมกลิ่นอายของซัคคิวบัสที่ปั่นป่วนอยู่ภายใน และทำให้พลังอันอ่อนแรงของเธอค่อย ๆ ฟื้นคืนจนเต็มเปี่ยม
แต่ความยินดีจากพลังเวทนี้ก็ถูกความลนลานมหาศาลเข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว