นอกโรงเรียน แสงไฟยามค่ำเริ่มสว่างไสว
ถนนหนทางถูกแต่งแต้มด้วยสีสันของยามพลบค่ำและแสงนีออน
แผงขายของกินริมทางกับร้านสะดวกซื้อคึกคักเป็นพิเศษ เต็มไปด้วยนักเรียนที่เพิ่งเลิกเรียน พนักงานที่รีบกลับหลังเลิกงาน และผู้คนที่เดินเล่นอย่างสบายอารมณ์ หลอมรวมเป็นเสียงอึกทึกครึกโครมที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา
ไป๋ซือโม่เดินเคียงข้างฉูหยวนอย่างเป็นธรรมชาติ พลางพูดคุยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นในโรงเรียน
บางครั้งก็เล่าเรื่องราวในชีวิตของ “สาวน้อยเวทมนตร์โม่ลี่” ให้ฟังบ้าง
“...ปกตินอกจากเรียนที่โรงเรียนแล้ว ฉันยังต้องไปฝึกที่ฐานของสำนักความมั่นคงเป็นประจำเพื่อรักษาสภาพให้พร้อม มือถือต้องเปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แล้วตั้งไว้ที่คลื่นความถี่พิเศษ นี่ไง ดูสิ แบบนี้แหละ”
เธอหยิบมือถือขึ้นมาแกว่งให้ดู บนหน้าจอมีไอคอนรูปเกล็ดหิมะเล็ก ๆ ที่ไม่สะดุดตาอยู่
“ถ้าเขตไหนตรวจพบคลื่นพลังเวทผิดปกติหรือร่องรอยของสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ ทีมของพวกเรา—ฉัน ตู้เจวียน ชิงเหลียน จิงจี๋ แล้วก็ขุยฮวา—ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ต้องวางมือจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วรีบรวมพลทันที จากนั้นก็ต้องไปถึงที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุด...”
ฉูหยวนฟังไปพลาง พยักหน้าเป็นระยะ หรือไม่ก็ตอบรับเบา ๆ สั้น ๆ ไปพลาง ขณะเดียวกันก็แบ่งความสนใจส่วนใหญ่ไว้กับสภาพแวดล้อมและฝูงชนรอบตัว