ฉินหมิงแค่นเสียงเย็นชา การใช้วิชากรงเล็บต่อหน้าเขาไม่ต่างอะไรกับการแสดงวิชาดาบต่อหน้ากวนอู
เห็นเพียงฝ่ามือของเขาสั่นวูบ พลันจู่โจมทีหลังแต่ถึงก่อน คว้าห้านิ้วของอีกฝ่ายไว้ได้อย่างแม่นยำ ก่อนออกแรงบีบจนฝ่ามือนั้นแหลกเละเป็นเนื้อบด
จากนั้นฉินหมิงอาศัยจังหวะผลักฝ่ามือออกไป พลังฝ่ามืออันกร้าวแกร่งทะลวงอวัยวะภายในอย่างรวดเร็ว
“เจ้า—”
ชายคนนั้นเซถอยหลัง เลือดพุ่งออกจากปากและจมูก สิ้นใจคาที่ในทันที
“รนหาที่ตาย!”
คนที่เหลือเดือดดาล พากันกรูเข้าใส่ฉินหมิง อาวุธในมือทั้งดาบและกระบี่ฟาดใส่ศีรษะของเขา
“เคร้ง เคร้ง เคร้ง—”
อาวุธเหล่านั้นเมื่อฟาดลงบนศีรษะฉินหมิง บ้างก็กระเด็นออกไป บ้างก็บิ่นเป็นรอยแหว่ง ทว่าแม้แต่รอยขาวก็ยังไม่ปรากฏ
“วิชาหัวเหล็ก! เขาฝึกวิชาหัวเหล็กที่เป็นวิชาฝึกกายา! โจมตีที่อื่น!”
มีคนตะโกนเสียงดัง ดาบยาวสิบกว่าเล่มฟันลงบนแขนทั้งสองข้างของฉินหมิง แต่ก็ยังไร้ผล
แขนเสื้อถูกฟันขาด เผยให้เห็นท่อนแขนดำสนิทดุจหมึกของฉินหมิง
“วิชาแขนเหล็ก! โจมตีหน้าอกเขา!”
“หลีกไปให้หมด!”
คนผู้หนึ่งถือทวนยาว ปลายทวนพลิ้วสะบัดเป็นบุปผาทวน แทงเข้ากลางอกฉินหมิงอย่างแม่นยำ
“ฉึก!”
ปลายทวนถูกต้านไว้แน่น ผิวกายฉินหมิงปรากฏชั้นเยื่อบาง ๆ ราวกับสวมเกราะเหล็กไว้ทั้งตัว
“วิชากายาเหล็กของวัดเส้าหลิน! เป็นไปได้อย่างไร!”
ทุกคนต่างตื่นตะลึง
ถึงกับมีคนที่ฝึกวิชากายาแข็งแกร่งสามชนิดซึ่งแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงได้พร้อมกัน แถมยังฝึกจนถึงขั้นน่าสะพรึงกลัว!
“ข้าจัดการเอง!”
คนผู้หนึ่งรู้จักวิชากายาเหล็กอยู่บ้าง จึงรู้ตำแหน่งจุดตาย เขากวัดแกว่งค้อนดาวตก ลอบโจมตีจากด้านหลัง ฟาดใส่หว่างขาของฉินหมิงอย่างแรง
“วิชากายาเหล็กป้องกันหว่างขาไม่ได้ ไอ้หนุ่ม ข้าจะดูว่าเจ้าจะตายหรือไม่!”
“ตึง!”
ทันทีที่ค้อนยักษ์ฟาดลงบนหว่างขา กลับเกิดเสียงกังวานกึกก้อง สะเทือนจนทุกคนอดยกมือปิดหูไม่ได้ ปวดศีรษะราวกับจะแตก
คนเหวี่ยงค้อนร้องโหยหวน แรงสะท้อนมหาศาลทำให้เนื้อระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของเขาฉีกขาดในพริบตา กระดูกแขนก็หักตามไปด้วย แขนเสื้อทั้งสองข้างระเบิดเป็นชิ้น ๆ รู้สึกว่ากระดูกทั่วร่างแทบจะแหลกเป็นผง