สำนักยุทธ์ปากั้ว
เงาดาบวูบไหว
ไอร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างฉินหมิง เขาหอบหายใจราวกับวัว ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้าออก ปลายจมูกก็พ่นไอสีขาวเป็นสายยาว
เพียงชั่วพริบตา ฉินหมิงก็ต่อสู้พันตูกับผีร้ายทั้งสองมาหลายสิบกระบวนท่าแล้ว
วิชากายาเหล็กสมกับเป็นวิชายุทธ์ที่เหนือกว่าระดับเก้าอย่างแท้จริง ไม่ธรรมดาเลย หลังจากขอบเขตทะลวงถึงขั้นชำนาญ พลังปราณโลหิตของฉินหมิงก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก ผิวหนังของเขาเหนียวทนทานยิ่งกว่าเดิม พลังปราณโลหิตแข็งแกร่งดุจวัว แม้แต่ใบมีดสังหารหมูก็มีประกายแดงฉานของพลังปราณโลหิตไหลเวียนอยู่ราง ๆ เมื่อผสานเข้ากับไอสังหารและพิษไฟ ทุกครั้งที่ฟันใส่ราชันซากศพก็ทิ้งรอยแผลลึกไว้ได้
แต่ผู้ที่ทำให้ฉินหมิงหวาดระแวงที่สุดกลับเป็นฮั่วหลาน
ผีสาวเข้าสิงร่างคืนชีพ ทำให้พลังของฮั่วหลานน่าสะพรึงกลัวยิ่ง วิชาหมัดพยัคฆ์คำรามที่นางฝึกฝนมาแต่เดิม บัดนี้กลับเต็มไปด้วยไอผี ทุกหมัดหนักหน่วงรุนแรงจนแขนทั้งสองข้างของฉินหมิงชาดิก
“ตกลงเกิดอะไรขึ้นที่ตำบลชิงซาน เหตุใดทั้งผีสาวกับศพแห้งถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
เขารู้สึกเลา ๆ ว่าหมอกผีในตำบลชิงซานไม่ได้เรียบง่ายเพียงเท่านี้ ในส่วนลึกยังมีตัวตนที่น่ากลัวยิ่งกว่าอยู่
การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้ฉินหมิงตระหนักถึงจุดอ่อนของตน เขาขาดวิชาดาบที่มีอานุภาพร้ายกาจ โชคดีที่ฝึกก้าวมังกรท่องเมฆาจนถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว ต่อให้ต้องรับมือกับผีร้ายสองตนพร้อมกัน ก็ยังเสียเปรียบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ตูม—
ฉินหมิงถูกผีร้ายทั้งสองร่วมมือกันโจมตีจนกระเด็นถอย บนไหล่ หน้าท้อง และแขนของเขามีรอยข่วนที่ราชันซากศพทิ้งไว้ เขาล้วงข้าวเหนียวออกจากอกเสื้อแล้วกดลงบนบาดแผล จากนั้นโคจรพลังปราณโลหิต บีบพิษศพให้ไปรวมกันอยู่จุดหนึ่ง ก่อนใช้มีดคว้านเนื้อส่วนนั้นออก
มองให้ดีจะเห็นว่าร่างกายฉินหมิงแทบไม่มีส่วนใดที่ยังสมบูรณ์ กรงเล็บผีของฮั่วหลานทิ้งรอยข่วนไว้บนตัวเขาหลายสิบแห่ง ยิ่งทำให้ฉินหมิงตระหนักว่าตนยังอ่อนแอเพียงใด ความรู้สึกเร่งร้อนในใจก็ยิ่งทวีขึ้น
ยังไม่พอ ยังไม่พอ พลังของฉันยังไม่พอ!
ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น!!!
ตูม!!!