หนึ่งชั่วยามต่อมา
บนหลักดอกเหมย
ฉินหมิงกัดฟันแน่น หยาดเหงื่อเม็ดโตไหลอาบจากหางตา ความแสบระคายจากเหงื่อทำให้เขาลืมตาไม่ขึ้น
เมื่อเรี่ยวแรงหยดสุดท้ายหมดลง เขาจึงลงจากหลักดอกเหมย
【วิชายุทธ์ระดับเก้า: วิชาปักหลักปากั้ว (4/100) ยังไม่บรรลุขั้นเริ่มต้น】
“น้ำแกงบำรุงเลือดลมหนึ่งชาม เพิ่มแต้มความชำนาญได้หนึ่งแต้ม”
ฉินหมิงหอบหายใจอย่างหนัก พลางเริ่มคำนวณในใจ
หนึ่งชั่วยามก่อน เขาดื่มน้ำแกงบำรุงเลือดลมไปหนึ่งชาม พอเลือดลมฟื้นคืนมาได้บ้างก็เริ่มฝึกยืนปักหลักทันที แต่ก็ฝืนยืนได้เพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น
ยืนปักหลักหนึ่งชั่วยาม แต้มความชำนาญของวิชาปักหลักปากั้วเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้ม
คิดคำนวณแล้ว หากฝึกยืนปักหลักครบหนึ่งร้อยชั่วยามก็จะบรรลุขั้นเริ่มต้น หากใช้น้ำแกงบำรุงเลือดลมแทน ก็ต้องใช้ถึงหนึ่งร้อยชาม
น้ำแกงบำรุงเลือดลมชามละหนึ่งร้อยอีแปะ เท่ากับเงินสิบตำลึง!
ฉินหมิงลอบจุ๊ปาก
นี่มันฝึกวิชาอะไรกัน ชัด ๆ ว่าฝึกเผาเงิน!
หากไม่มีเงิน ก็ทำได้แค่ทุ่มเวลาเข้าแลก
คนธรรมดาฝึกวิชายืนปักหลักได้วันละสองชั่วยามเท่านั้น หากฝึกมากกว่านั้นจะทำลายรากฐาน
คำนวณดูแล้ว หากไม่ดื่มน้ำแกงบำรุงเลือดลม ฉินหมิงจะเพิ่มแต้มความชำนาญได้วันละสองแต้ม ต้องใช้เวลานานถึงห้าสิบวันกว่าจะบรรลุขั้นเริ่มต้น เหลือเวลาอีกเพียงสิบวันก่อนครบกำหนดสองเดือนที่ห้ามสอบตก
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินหมิงตระหนักว่ารากฐานกระดูกระดับเก้าของตนธรรมดาจริง ๆ
แต่โชคดีที่เขามีแผงสถานะ ขอเพียงฝึกฝนไปตามขั้นตอน การเป็นยอดฝีมือขั้นกำเนิดฟ้าก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
“ศิษย์พี่ ข้าขอน้ำแกงบำรุงเลือดลมอีกสองชาม!”