เมื่อได้ยินคำพูดของฟางเวย ผู้นำหมู่บ้านโจวและชาวบ้านนอกลานต่างก็อดที่จะมองไปทางอู๋เส้าหลี่และลูกสาวทั้งหลายที่อยู่ข้างกายนางไม่ได้
จะว่าอย่างไรดี? คำพูดของเขาดูจะมีเหตุผลอยู่บ้าง
บ้านที่จนที่สุดในหมู่บ้านเหล่าถังก็คือบ้านของฟางเวย
ฟางเวยเป็นนักพนันตัวยง รู้จักแต่การเล่นพนันทุกวัน ชนะก็เอาเงินไปหาผู้หญิงนอกบ้าน แพ้ก็กลับมาลงที่เมียและลูก
อู๋เส้าหลี่ยิ่งแย่ ต้องเลี้ยงลูกเจ็ดคนเพียงลำพัง แม่ลูกผอมแห้งจนแทบเป็นไม้กระดาน
ถ้าไม่ใช่เพราะชาวบ้านบางคนที่ใจอ่อนคอยช่วยเหลือ ลูกทั้งเจ็ดของบ้านฟางคงไม่รอดมาทุกคน
และที่ฟางเวยพูดก็ถูกต้อง
ภูเขาทุกลูกของหมู่บ้านเหล่าถัง ทุกครอบครัวเคยปีนไปหมด แม้แต่ตอนนี้ก็ยังมีคนขึ้นไปเก็บผักป่าบนเขา
แต่ก็ไม่มีใครเคยเจอของดีอย่างเห็ดหลินจือป่า
หรือว่าฟ้าสงสารอู๋เส้าหลี่กับลูก ๆ ที่น่าสงสาร จึงตั้งใจให้ฟางเวยเจอเห็ดหลินจือป่า?
"ฟ้าช่างไม่ยุติธรรมเลย"
มีคนพึมพำเบา ๆ "ไอ้ขี้ยานี่ ปกติไม่ขึ้นเขาหรอก พอขึ้นแค่ครั้งสองครั้ง ก็ไปเจอของดีแบบนั้นเข้า เสียเงินไปเล่นพนันหมดอีกต่างหาก"
บางคนคิดเหมือนกัน แต่ไม่ได้พูดออกมา
"ลุงซุน"
ฟางเวยหันไปทางลุงซุน แล้วพูดเสียงดัง "ของบนภูเขาของหมู่บ้านเรา หมู่บ้านเคยเก็บหรือแจกจ่ายกันอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่?"