“ครืด——”
เฉินชูเยวี่ยส่งข้อความเสียงมา เย่โจวหงกดเปิดฟัง
จักรพรรดิเผือก: “เย่โจวหง ฉันคุยกับพ่อแม่แล้ว พวกเขาบอกว่าไม่มีปัญหา พรุ่งนี้เช้ามาลองดูก่อน ทำงานสักวันแล้วค่อยดูว่าเป็นยังไง”
ทันใดนั้น กลุ่มไวแชตของชมรมดนตรีเบาก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมา
จักรพรรดิเผือก: 【@ซงเย่ พ่อฉันอนุญาตแล้ว พรุ่งนี้สิบโมงเช้า มาที่พิกัดของร้านเครื่องดนตรีจันทร์เสี้ยวที่ฉันส่งไว้ได้เลย】
จักรพรรดิเผือก: 【ขอแซะพวกเศษสวะสองคนที่แค่จะออกจากบ้านยังขี้เกียจสักหน่อย】
เหมียวกรอบ: 【??? ฉันมีธุระจริง ๆ นะ】
โมจิตกหล่นovo: 【นี่เรียกว่าพักฟื้นกำลังต่างหาก! มือของมือคีย์บอร์ดมีค่ามากนะ!】
เหมียวกรอบ: 【คราวหน้าแน่นอน!】
ซงเย่: 【โอเค ขอบคุณนะรุ่นพี่!】
ข้อความของเย่โจวหงถูกสติกเกอร์อีโมจิขายท่าของเซี่ยอีฟานกับเป่ย์ซือหวินกลบไปทันที ไม่รู้ว่าเฉินชูเยวี่ยเห็นหรือเปล่า
“ครืด——”
วันนี้ทำไมมีเรื่องให้ทำเยอะขนาดนี้นะ?
เขาหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางลงขึ้นมาอีกครั้ง เป็นข้อความจากสวีชิงเหยียน
ไข่ทาร์ทห้าคำ: 【พรุ่งนี้ฉันไปดูด้วยกันกับนายได้ไหม!】
ซงเย่: 【เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับนายเลย】
ซงเย่: 【ตกลงนายไปสอนอะไรหลินจิ้งเสวี่ยมาบ้างเนี่ย?!】
ไข่ทาร์ทห้าคำ: 【แมวน้อยทำหน้าใสซื่อ.jpg】
ไข่ทาร์ทห้าคำ: 【ฉันช่วยสอนจิ้งเสวี่ยให้รู้จักเข้ากับเพื่อน ๆ น่ะ~ พ่อแม่เธอเข้มงวด หลายเรื่องเธอไม่เข้าใจ ฉันก็เลยสอนเธอไง!】
ซงเย่: 【แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ “ศึกประลองเพื่อนซี้” ล่ะ?】