เสี่ยวยวี่: [ภาพ]
เสี่ยวยวี่: [ภาพ]
……
มือถือที่วางชาร์จอยู่บนโต๊ะข้างเตียงสั่นติดกันหลายครั้ง
เย่โจวหงพลิกตัวแล้วหยิบมือถือขึ้นมาดู เกือบตกใจจนหัวใจวาย
โจวจื้อยวีส่งรูปมาหลายรูป
รูปแรกเป็นภาพคู่ของทั้งสองคนในพิธีเปิดงานกีฬาภายใน ต่างคนต่างสวมชุดฮั่นกับชุดพิธีการเชิญธงสีขาว
รูปที่สองเป็นภาพตอนซ้อมที่ซูชิงเยวี่ยแอบถ่ายไว้ เขากำลังถือปืน สวมชุดพิธีการเชิญธง และเดินก้าวย่างสูงอยู่
รูปที่สามเป็นภาพตอนเขาได้เหรียญทองแดงวิ่ง 5,000 เมตร ยืนอยู่บนแท่นรับรางวัล
รูปสุดท้ายเป็นภาพเซลฟี่ของทั้งสองคนในห้องโดยสารชิงช้าสวรรค์
เย่โจวหงเหลือบมองประตูห้องอย่างรู้สึกผิด รีบดาวน์โหลดรูปทั้งหมดแล้วเก็บไว้ในอัลบั้มรูปที่ซ่อนอยู่
ด้านบนหน้าจอไม่มีข้อความว่า “อีกฝ่ายกำลังพิมพ์” ดูท่าเธอคงไม่ได้คิดจะคุยต่อ
ซงเย่: [ขอบคุณนะ]
ก่อนหน้านี้เธอเคยบอกว่า “อย่าขอบคุณอยู่เรื่อย” แต่เขานึกคำอื่นไม่ออกจริง ๆ
วันหยุดสุดสัปดาห์ งานทำอาหารกับงานบ้านสารพัดมักเป็นเย่โจวหงที่รับผิดชอบ
จางหลานกับเย่จือหานยังนอนหลับอยู่ เขาจึงมีเวลาส่วนตัวหนึ่งถึงสองชั่วโมง
หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาเปิดช่องแช่แข็ง หยิบซาลาเปาไส้คัสตาร์ดแช่แข็งห้าลูกใส่ลงในหม้อนึ่ง ตั้งเวลาไว้สิบห้านาที
นี่คืออาหารเช้าที่เขาเตรียมไว้ให้สองแม่ลูก
ส่วนของเขาน่ะหรือ……
ในช่องแช่เย็นยังมีเนยเหลืออยู่นิดหน่อย เขาหยิบกระทะก้นแบนออกมา ตั้งไฟอ่อนละลายเนย
เขาค่อย ๆ หมุนกระทะให้เนยเคลือบทั่วก้นกระทะ พออุณหภูมิยังไม่สูงเกินไปก็แกะไข่หนึ่งฟอง แล้วปล่อยให้ไหลลงไปแนบกับผิวกระทะ
จากนั้นใช้ช้อนค่อย ๆ ดันไข่แดงไปไว้ตรงกลาง ปิดฝากระทะทอดต่ออีกหนึ่งนาทีครึ่ง ก่อนโรยเกลือทะเลกับพริกไทยดำเล็กน้อย
ไข่ดาวไข่แดงกลมสวยสมบูรณ์แบบก็พร้อมเสิร์ฟ!