วันหยุดฤดูร้อนแสนสุขสิ้นสุดลงแล้ว!
เย่โจวหงลากกระเป๋าเดินทางผ่านประตูโรงเรียน ล้อกระเป๋าบดไปบนกระเบื้องตรงชั้นส่วนยกพื้นของอาคารเรียน ส่งเสียง “ครืดคราด” ที่คุ้นเคย
วันนี้เป็นวันกลับเข้าเรียนของนักเรียนระดับ ม.ปลายสอง
แม้เมื่อหลายวันก่อนจางหลานจะได้รับข้อความจากโรงเรียน ยืนยันว่าตัวเองสอบเข้าห้องบุกเบิกนวัตกรรมได้แล้ว (ห้องหนึ่งของระดับ ม.ปลายสอง)...
แต่พอมายืนอยู่หน้าอาคารเรียนจริง ๆ เธอก็อดคิดไม่ได้ว่า
ถ้าระบบวิชาการของโรงเรียนส่งข้อความผิดคนล่ะ?
ถ้าโรงเรียนตรวจสอบรายชื่อเสร็จแล้วเปลี่ยนรายชื่อกะทันหันล่ะ?
ตรงชั้นส่วนยกพื้นมีการยกกระดานดำออกมาวางชั่วคราวสามแผ่น ใช้เป็นบอร์ดประกาศรายชื่อแบ่งห้องของทั้งสามระดับชั้นปี
กระดานทางขวาและทางซ้ายไม่มีคนอยู่ รายชื่อที่ติดไว้เป็นของนักเรียนใหม่ระดับ ม.ปลายหนึ่งที่กำลังฝึกทหาร กับนักเรียนเก่าระดับ ม.ปลายสามที่กำลังเรียนอยู่
“เพื่อน ช่วยหลบหน่อย”
“ขอบคุณ ขอบคุณ”
เย่โจวหงทิ้งกระเป๋าเดินทางไว้ข้างเสา แล้วเบี่ยงตัวแทรกเข้าไปด้านใน
หน้ารายชื่อแบ่งห้องของระดับ ม.ปลายสองมีคนล้อมแน่น ยิ่งกว่าตอนโรงอาหารเปิดให้กินข้าวเสียอีก
แต่โชคดีที่เขาตัวสูง ไม่ต้องเบียดไปอยู่แถวหน้าสุดจริง ๆ
เขามองข้ามไหล่ของคนข้างหน้าไป ก็เห็นกระดาษแผ่นซ้ายสุดพอดี—