เจิ้งฉินหยุดอยู่หน้าห้องหนึ่งโดยไม่เข้าไป ปล่อยให้หน้าชั้นเรียนเป็นของเหล่านักเรียนที่แทบรอไม่ไหวอยากรู้คะแนน
จออัจฉริยะในห้องเรียนสว่างอยู่ มีคนล้อมวงอยู่หน้ากระดานดำตั้งนานแล้ว
คนที่เบียดเข้าไปไม่ได้ทำได้แค่เขย่งเท้าตะโกน
“ฉันได้อันดับเท่าไหร่ ช่วยดูให้หน่อย!”
“อย่าบังสิ เลื่อนหน้าจอลงมาอีกหน่อย!”
เย่โจวหงถือกระดาษข้อสอบเดินเข้าไป โจวจื้อยวีเดินตามอยู่ข้าง ๆ
เห็นเขาเม้มปากมาตลอดทาง แถมยังเดินเร็วกว่าปกติมาก เธอจึงอดแซวไม่ได้
“ดูสิ เธอเครียดใหญ่แล้ว”
“ฉันไม่ได้เครียด”
เย่โจวหงตอบอย่างหนักแน่น แต่สายตากลับกวาดไปมองตารางตรงแถวล่างสุดทันที
อันดับสามสิบ ไม่ใช่เขา
อันดับยี่สิบเก้า ไม่ใช่
อันดับยี่สิบแปด ก็ยังไม่ใช่!
หัวใจของเย่โจวหงเต้นเร็วขึ้น สายตาเลื่อนขึ้นไปต่อ
เจอแล้ว!
【อันดับ 27: เย่โจวหง】
【วิชาภาษาจีน 127, วิชาคณิตศาสตร์ 119, วิชาภาษาอังกฤษ 139, วิชาฟิสิกส์ 90】
【วิชาเคมี 91 (หลังปรับสเกลคะแนน), วิชาภูมิศาสตร์ 98 (หลังปรับสเกลคะแนน)】
【คะแนนรวม: 664 คะแนน】
เยี่ยมเลย ไม่ได้อันดับสามสิบ!
ตัวน้อยในใจของเย่โจวหงแทบจะเปิดแชมเปญฉลองอยู่แล้ว แต่ไม่นานเขาก็ได้สติกลับมา—
มาตรฐานของตัวเองต่ำต้อยเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?
เพิ่งเข้าห้องบุกเบิกนวัตกรรมมาไม่กี่วัน ทำไมถึงลืมเรื่องการสอบเข้าห้องเร่งรัดเข้ามหาวิทยาลัยไปได้?
แถม...
ถึงคะแนนรวมจะสูงขึ้นจากเทอมก่อนสามสิบคะแนน แต่อันดับกลับขยับขึ้นมาแค่อันดับเดียว
ดูท่าข้อสอบครั้งนี้จะค่อนข้างง่าย คะแนนของทุกคนเลยเพิ่มขึ้นกันหมด
บนหน้าจอมีแค่คะแนนของห้องหนึ่ง เย่โจวหงจึงไปหาชื่อคนรู้จักคนอื่นต่อ
ยวนมู่ชิง เพื่อนร่วมโต๊ะคนใหม่ที่ย้ายมาจากห้องเรียนคู่ขนาน เงียบ ๆ แต่พุ่งขึ้นไปถึงอันดับ 20 ของระดับชั้นปีอย่างน่ากลัว
โจวจื้อยวีค่อย ๆ ก้าวหน้าอย่างมั่นคง จนขึ้นมาอยู่อันดับ 12 ของระดับชั้นปี
ส่วนอันดับหนึ่งก็ยังถูก “ภูเขาใหญ่” สองลูกอย่างเซี่ยรั่วชิงกับหลุยเหยียนครองไว้อย่างเหนียวแน่น
ส่วนโจวเสวียนเทียนกับหลินฝานก็เบียดกันอยู่แถวอันดับยี่สิบถึงสามสิบ คะแนนห่างจากเขาแค่ไม่กี่คะแนน
แต่เอาเถอะ อันดับจริงคงดูดีกว่าในตารางนี้แน่นอน
การสอบใหญ่ของฉู่ไว้มีอันดับอยู่สองแบบเสมอ