เสิ่นกัวผิงหยิบชอล์กสีขาวขึ้นมา แล้วเขียนกำหนดการสอบลงบนกระดานดำอย่างรวดเร็ว
“การสอบรวมครั้งนี้จะดำเนินตามขั้นตอนของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยทุกประการ”
“วันที่ 6 พฤษภาคม ช่วงเช้า 9 โมงถึง 11 โมงครึ่ง สอบวิชาภาษาจีน ช่วงบ่าย 3 โมงถึง 5 โมงสอบวิชาคณิตศาสตร์”
“วันรุ่งขึ้น ช่วงเช้า 9 โมงถึง 10 โมง 15 นาทีสอบวิชาฟิสิกส์ ช่วงบ่าย 3 โมงถึง 5 โมงเป็นวิชาภาษาต่างประเทศ”
“วันที่สามสอบวิชาเลือกที่เหลือ วันละสี่รอบ เวลาที่แน่นอนเขียนอยู่ข้างบนแล้ว จดกันเอง”
ในห้องเรียนมีเสียงสูดหายใจดังขึ้นเป็นระยะ
“ครูเชิน ข้อสอบครั้งนี้ยากแค่ไหนกันแน่ครับ?”
เจียงยวี่ยกมือขึ้นอย่างไม่กลัวตาย
เสิ่นกัวผิงมองเขาแวบหนึ่ง แล้วฉีด “วัคซีนป้องกัน” ให้เพื่อนร่วมชั้น
“ครั้งนี้เป็นข้อสอบที่หลายโรงเรียนชั้นนำร่วมกันออก ความยากสูงกว่าข้อสอบที่พวกเธอทำกันตามปกติแน่นอน”
“ได้ยินมาว่าออกตามระดับความยากของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย”
พอได้ยินอย่างนั้น ทุกคนในห้องเรียนก็รู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมา
“ระดับความยากของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเหรอ?!”
“จบเห่แล้ว! การสอบย่อยประจำสัปดาห์วิชาคณิตศาสตร์เมื่อสัปดาห์ก่อน ฉันเพิ่งสอบผ่านเองนะ!”
“คณิตศาสตร์ระดับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย นี่จะส่งพวกเราไปสู่หลุมศพกันหรือไง...”
เสิ่นกัวผิงตบโต๊ะครูเสียงดัง จนฝุ่นชอล์กฟุ้งกระจาย
“เงียบกันให้หมด! คิดว่ายากเหรอ? ห้องเรียนพิเศษของโรงเรียนเลขหนึ่ง โรงเรียนเลขสอง และโรงเรียนสังกัดมหาวิทยาลัยก็คิดว่ายากเหมือนกัน!”