“อึก! อึก ๆ!”
มือของชายวัยกลางคนราวกับคีมเหล็ก บีบคอผู้จัดการเฉินไว้ พอออกแรงเพียงเล็กน้อย ผู้จัดการเฉินก็หมดความสามารถจะพูด ลำคอเจ็บแปลบ ราวกับใกล้จะถูกบีบขาด
เพียงพริบตา เส้นเลือดที่คอก็ปูดโปน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวแดงคล้ำราวกับตับหมู
“รู้สึกยังไงบ้าง?”
ชายวัยกลางคนถาม “นึกอะไรออกบ้างหรือยัง?”
ขณะพูด ชายวัยกลางคนยกแขนขึ้นเล็กน้อย แล้วฉากที่ไม่น่าเชื่อก็ปรากฏขึ้น เขาบีบคอผู้จัดการเฉินไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะยกร่างผู้จัดการเฉินขึ้นจากพื้นได้อย่างง่ายดาย
ต้องรู้ก่อนว่า ผู้จัดการเฉินหนักราว 75 กิโลกรัม!
“อึก! อึก ๆ ๆ!”
ปลายเท้าของผู้จัดการเฉินลอยพ้นพื้น น้ำหนักทั้งตัวห้อยอยู่กับลำคอ คอแทบจะถูกบีบขาด หายใจลำบากจนรู้สึกเหมือนกำลังขาดอากาศ ปีกจมูกกระพือถี่รัว ราวกับได้กลิ่นความตาย
โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!
ชายวัยกลางคนตรงหน้าโหดเหี้ยมและเด็ดขาดยิ่งกว่าเซียวจ้านเสียอีก ลงมือทีเดียวก็หมายเอาชีวิตคน!
ผู้จัดการเฉินดิ้นรนสุดชีวิต แต่ก็ไร้ประโยชน์
“พูด! ผมพูดแล้ว...”
เขายื่นมือคว้าข้อมือชายวัยกลางคน ออกแรงงัดสุดกำลัง ใช้แรงทั้งหมดที่มีถึงได้โอกาสหายใจ แล้วจะยังกล้าปากแข็งได้อย่างไร?
รีบยอมแพ้ อ้อนวอนขอชีวิตทันที!
ก่อนหน้านี้ เมื่อเทียบกับเงินห้าแสนหยวนแล้ว คำขู่ของซ่งชิงซานน่ากลัวกว่า แต่ตอนนี้กลับตรงกันข้าม เมื่อเทียบกับคำขู่ของซ่งชิงซาน ชายวัยกลางคนตรงหน้าน่ากลัวกว่ามาก