“คุณชาย!”
คนขับรถรออยู่ด้านนอก พอเห็นซูเหวินเฉาถูกซัดจนกองกับพื้นราวกับกองโคลน ก็ขวัญหนีดีฝ่อ รีบพุ่งเข้าไปประคองเขาทันที
“ไสหัวไป!”
ซูเหวินเฉาไม่เห็นแก่ความหวังดี สะบัดคนขับรถออกอย่างแรง ก่อนกัดฟันพูดว่า “ดีนักนะซูมู่ชิว แกกล้าสมคบคิดกับจ้าวหย่งหรง ทำลายแผนของฉัน!”
“รอดูได้เลย ฉันจะทำให้แกหมดชื่อเสียง!”
เขาเป็นถึงคุณชายแห่งตระกูลซู เคยถูกหยามเช่นนี้เสียที่ไหน? คำพูดของจ้าวหย่งหรงเมื่อครู่ทำให้เขาโยนความโกรธทั้งหมดไปลงที่ซูมู่ชิว
เมื่อสิบนาทีก่อน เขาเพิ่งโทรศัพท์ไปคุยโวกับซูมู่ชิว แต่พอผ่านไปสิบนาที จ้าวหย่งหรงกลับเปลี่ยนท่าทีอย่างไร้เยื่อใย ไม่ยอมให้เขาเข้าไปพบ หากซูมู่ชิวไม่ได้แอบเล่นตุกติก แล้วเรื่องจะบังเอิญขนาดนี้ได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ซูมู่ชิวไร้ทั้งเงินและอำนาจ สถานการณ์ก็ย่ำแย่ จ้าวหย่งหรงจะหาเหตุผลอะไรมาเป็นปรปักษ์กับตระกูลซูเพื่อนาง?
ในความคิดของซูเหวินเฉา มีคำตอบเดียวเท่านั้น: ซูมู่ชิวมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กับจ้าวหย่งหรง!
พอคิดเช่นนี้ ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะกระจ่างขึ้นมาทันที
เพียงสองปีสั้น ๆ ผู้หญิงอย่างซูมู่ชิวกลับผงาดขึ้นมาในกลุ่มบริษัทตระกูลซู จนดูราวกับเป็นหญิงแกร่งแห่งวงการทำงาน บัดนี้เมื่อมองย้อนกลับไป เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เพราะนางมีความสามารถในการทำงาน แต่เป็นเพราะเก่งเรื่องเกาะผู้ชายต่างหาก
“ไปหาประธานหลี่!”
ซูเหวินเฉาหันกลับไปถลึงตามองกลุ่มบริษัทตระกูลจ้าวอย่างเคียดแค้น ก่อนจะมุดเข้าไปในรถบีเอ็มดับเบิลยูสีดำแล้วขับจากไปอย่างรวดเร็ว...
...
กลุ่มบริษัทตระกูลจ้าว ชั้น 18 ห้องทำงานประธาน
จ้าวหย่งหรงยืนอยู่หน้ากระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน มองรถบีเอ็มดับเบิลยูสีดำที่หายลับไปตรงปลายถนน ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรออกด้วยท่าทีนอบน้อมพลางยิ้มกล่าวว่า “พี่หง ไอ้เด็กนั่นโดนผมซ้อมไปยกหนึ่ง ตอนนี้หางจุกตูดหนีไปแล้วครับ”