การสนทนาทางโทรศัพท์กินเวลาราวสิบนาที
เพียะ!
ทันทีที่วางสาย มือของจางเฟิงหลินก็สั่น โทรศัพท์หลุดมือร่วงลงพื้น กระแทกจนหน้าจอดับและเครื่องปิดไป
“เกิดอะไรขึ้น???”
หลิวฮั่นกงกับเฉินจงเหอมองหน้ากัน ต่างรู้ว่าท่าไม่ดีแล้ว
“เป็นเขา”
ผ่านไปครู่ใหญ่ จางเฟิงหลินถึงได้สติจากความตกตะลึงและหวาดกลัว เขากัดฟัน พยักหน้าแล้วพูดว่า “เป็นเขาจริง ๆ! ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เขาถึงพ้นโทษออกมาก่อนกำหนดตั้งสองเดือน!”
“แถมก่อนเขาจะออกจากคุก ไอ้โง่ซูเหวินเฉานั่นยังจงใจไปเรือนจำที่สี่แห่งเฉวียนเฉิง เพื่อเลือกสามีให้ซูมู่ชิว หัวขังมีนักโทษตั้งมากมาย แต่ดันเลือกเขาพอดี!”
พอได้ยินเช่นนั้น หัวใจของหลิวฮั่นกงกับเฉินจงเหอก็ดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว
พวกเขาไม่ได้โง่
เรื่องเมื่อห้าปีก่อนมีแค่พวกเขาสามคนที่รู้รายละเอียด ตั้งแต่คนบนลงมาถึงคนล่างของตระกูลซู รวมถึงซูปิ่งเทียนกับซูมู่ชิว ล้วนไม่รู้จักเซียวจ้านด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซูเหวินเฉา
จะบังเอิญขนาดนี้ได้อย่างไร?
ซูเหวินเฉาไม่รู้จักเซียวจ้าน แต่กลับไปเรือนจำที่สี่แห่งเฉวียนเฉิง แล้วเลือกเซียวจ้านได้ตั้งแต่แรกเห็น!
เห็นได้ชัดว่ามีคนวางกับดัก!
พวกเขาคิดไม่ตก เซียวจ้านถูกขังอยู่ในเรือนจำที่สี่แห่งเฉวียนเฉิงนานถึงห้าปี แถมยังถูกตระกูลเซียวแห่งเมืองหลวงขับออกจากตระกูล เป็นแค่คนตกอับไร้ค่าเหมือนหมาตัวหนึ่ง แล้วทำไมถึงยังมีอิทธิพลมากพอจะวางกับดักซูเหวินเฉาได้?
เรื่องที่คิดไม่ตกต่างหากที่น่ากลัวที่สุด