ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“คุณผู้ชาย ยอดรวมทั้งหมด 6,187,642 หยวนค่ะ นี่บัตรกับใบเสร็จของคุณ ตอนนี้รถติดป้ายทะเบียนชั่วคราวไว้ก่อน ถ้าคุณสะดวก พรุ่งนี้ช่วงบ่ายแวะมาอีกครั้งนะคะ เราจะเปลี่ยนเป็นป้ายทะเบียนจริงให้ แล้วก็แถมฟิล์มกรองแสงกับบัตรเติมน้ำมันให้ด้วยค่ะ...”
พนักงานขายสาวยื่นบัตรดำใบพิเศษกับใบเสร็จให้เซียวจ้าน เสียงของเธอสั่นด้วยความตื่นเต้น
รวยจริง ๆ!
เธอทำงานอยู่ที่ศูนย์รถเบนท์ลีย์มาเกือบสามเดือน นี่เป็นครั้งแรกที่เจอลูกค้าอย่างเซียวจ้าน แต่งตัวธรรมดาเสียจนออกจะดูซอมซ่อ ทว่าพอควักเงินกลับมือเติบอย่างเหลือเชื่อ
รถเบนท์ลีย์มูซานราคากว่าหกล้าน เขาไม่ถามราคา ไม่ทดลองขับ แค่เหลือบมองก็จะซื้อแล้ว พอหยิบบัตรออกมาก็จ่ายทันที ราวกับในสายตาเซียวจ้าน การซื้อรถหรูสักคันไม่ต่างจากซื้อผักดองสักห่อ
“ขอบคุณ”
เซียวจ้านรับบัตรดำใบพิเศษกับใบเสร็จมา แล้วถามว่า “ตอนนี้ผมขับรถออกไปได้หรือยัง?”
“ได้ค่ะ แน่นอนค่ะ”
เซียวจ้านหันไปขึ้นรถ ก่อนขับออกไปอย่างรวดเร็ว
“เขาซื้อจริงเหรอ?”
“หมอนั่นมีเงินมากขนาดนั้นจริง ๆ เหรอเนี่ย???”
“เท่สุด ๆ ใช้เงินแบบไม่กะพริบตาเลย!”
กว่าพนักงานขายสาวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามจะได้สติ ก็หลังจากเห็นเซียวจ้านขับรถออกจากศูนย์ไปต่อหน้าต่อตาแล้ว
พวกเธอมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ต่างคนต่างสบตา สีหน้าเต็มไปด้วยความเสียดายจนแทบอยากทุบอกตัวเอง!
ทั้งที่พวกเธอเห็นเซียวจ้านเข้าร้านก่อนแท้ ๆ แต่กลับตาถั่ว ไม่ยอมเข้าไปต้อนรับตั้งแต่แรก ดันปล่อยให้พนักงานใหม่ที่ยังอยู่ในช่วงทดลองงานคว้าโชคก้อนโตไปเสียได้