10 นาทีต่อมา
“เรียบร้อยแล้ว”
เซียวจ้านลุกขึ้นยืน ยิ้มกล่าวว่า “พ่อพักก่อนนะครับ ไม่ต้องสวมถุงเท้า”
“อืม”
ซูเจี้ยนเฉิงพยักหน้า
จากนั้นเซียวจ้านก็หันไปทางซูมู่ชิว ส่งสัญญาณบอกว่า “ที่รัก เอาน้ำล้างเท้าไปเททิ้ง แล้วแยกกะละมังใบนี้ไว้ พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อสมุนไพรจีนมาสักหน่อย แล้วค่อยใช้น้ำยาแช่เท้าให้พ่อ”
“สมุนไพรจีนเหรอ?”
ซูมู่ชิวชะงักไป
เซียวจ้านยิ้มตอบ “แช่เท้าด้วยน้ำยาสมุนไพรจะช่วยเรื่องขาของพ่อได้”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินเข้าครัวไป
ซูมู่ชิวยืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะได้สติ สายตาจับจ้องแผ่นหลังของเซียวจ้าน คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้น พลางคิดในใจ ทำเสียเหมือนเป็นเรื่องจริงจัง หรือก่อนหน้านี้เขาเคยเรียนการนวดมา เป็นหมอนวดมืออาชีพจริง ๆ เหรอเนี่ย？？？
หลังนวดอยู่ครึ่งชั่วโมง เซียวจ้านก็พอเข้าใจอาการพิการของซูเจี้ยนเฉิงแล้ว อีกทั้งยังมั่นใจว่าจะทำให้เขากลับมาเป็นปกติและยืนขึ้นได้อีกครั้ง
การแช่เท้าด้วยน้ำยาสมุนไพรจะช่วยให้เลือดลมไหลเวียนและสลายเลือดคั่ง ทำให้ขั้นตอนการนวดที่ต้องใช้เวลาครึ่งเดือนลดเหลือไม่เกิน 10 วัน จากนั้นใช้วิชาฝังเข็มกระตุ้นจุดชีพจร อย่างมาก 20 วัน ขาทั้งสองข้างของซูเจี้ยนเฉิงก็จะกลับมารู้สึกได้
ส่วนการยืนเดินได้อีกครั้งนั้น ต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองเดือน
“แม่ เรียกผมเหรอครับ?”
ในครัว หลิวหงซิ่วกำลังหั่นผัก คำว่า “แม่” ที่เซียวจ้านเรียกออกมานั้นคล่องปากทีเดียว แต่กลับทำให้หลิวหงซิ่วรู้สึกไม่สบายใจ สีหน้าพลันเย็นชาลง