จู้หร่วนหลานไม่รู้เลยว่าเพียงแค่ซื้อรถครั้งเดียว ก็ทำให้เธอกลายเป็นสาวรวยในสายตาของหวังตัวตัวไปเสียแล้ว
จู้หร่วนหลานขับรถคันใหม่ออกไปกินลมชมวิว แม้ความจริงแล้วจะไม่มีลมให้ชมสักเท่าไร เพราะถนนที่เธออยู่ตอนนี้มีผู้คนเดินขวักไขว่ รถจึงทำได้แค่ค่อย ๆ เคลื่อนไปอย่างเชื่องช้า จะเร่งความเร็วขึ้นอีกนิดก็ยังกลัวว่าจะชนคนเดินถนน
จู้หร่วนหลานจึงทำได้เพียงขับรถเอื่อยเฉื่อยราวกับหอยทาก
จุดหมายของเธอในวันนี้คือห้างสรรพสินค้า ตั้งใจไปซื้อข้าวของที่จำเป็นสำหรับบ้านเพิ่มสักหน่อย
จู้หร่วนหลานตั้งใจสืบถามเรื่องนี้มาแล้ว ได้ยินมาว่ามีร้านเฟอร์นิเจอร์อยู่หลายร้านในย่านมงก๊กที่ทำได้ดี ตอนนี้เธอจึงขับรถไปทางนั้นอย่างระมัดระวัง
หลังผ่านช่วงที่ผู้คนเบียดเสียดกันมาได้ ในที่สุดรถของจู้หร่วนหลานก็เร่งความเร็วขึ้นได้บ้าง
กว่ารถจะมาถึงย่านมงก๊กก็ผ่านไปประมาณสี่สิบกว่านาที จู้หร่วนหลานแวะเข้าร้านเฟอร์นิเจอร์ที่ชื่อ ‘บ้านงานไม้’
ในร้านมีเฟอร์นิเจอร์สำเร็จรูปให้เลือกหลายแบบ ดีไซน์หลากหลายและดูทันสมัยเหมาะกับคนรุ่นใหม่
จู้หร่วนหลานเดินดูในร้านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะซื้อโต๊ะเตี้ยตัวเล็กมาหนึ่งตัว ตั้งใจจะวางไว้หน้าโซฟาในบ้าน เอาไว้จัดดอกไม้ในภายหลัง
เธอยังซื้อชุดโต๊ะเก้าอี้สานจากหวายด้วย ตั้งใจจะเอาไปวางไว้ในสวน เวลานั่งจิบชาเหม่อมองบรรยากาศในสวนจะได้ใช้
ส่วนของที่ซื้อเพิ่มอย่างอื่นก็เป็นของจุกจิก เฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ในบ้านมีครบอยู่แล้ว แถมวัสดุที่ใช้ก็ดูไม่เลว เธอจึงไม่ได้คิดจะเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด
หลังสั่งของบางอย่างไว้ที่ ‘บ้านงานไม้’ และนัดวันส่งเรียบร้อยแล้ว จู้หร่วนหลานก็ย้ายไปเดินห้างสรรพสินค้าต่อ