จู้หร่วนหลานยังไม่รู้ว่าคุณชายใหญ่กับฮูหยินใหญ่เริ่มสงสัยในตัวเธอแล้ว เธอกำลังลังเลว่าจะลงมืออีกสักครั้งดีหรือไม่
แต่คราวนี้เธอต้องระมัดระวังให้มากกว่าเดิม เพราะก่อนหน้านี้เธอแหวกหญ้าให้งูตื่น จวนสกุลสั่วจึงน่าจะกำลังอยู่ในช่วงตึงเครียด เธอยังต้องหาทางสืบให้รู้ว่าสมบัติที่แท้จริงซ่อนอยู่ที่ไหน
เดิมทีเธอยังเห็นแก่จวนสกุลสั่วอยู่บ้าง คิดไม่ว่าอย่างไรสุดท้ายจวนสกุลสั่วก็ ‘ซื้อ’ เธอเข้ามา เท่ากับมอบทางรอดให้ทั้งเธอและครอบครัวเดิม
ไม่ว่าร่างเดิมจะมีเรื่องบาดหมางอะไรกับครอบครัวเดิมของตัวเอง อย่างไรเสียเธอก็คิดว่าการขายตัวครั้งนี้ถือว่าได้ทำหน้าที่ลูกเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว นับจากนี้ ‘บ้าน’ หลังนั้นก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับเธออีก
เงินก้อนหนึ่งจากจวนสกุลสั่ว นับว่าตัดขาดสายใยระหว่างเธอกับพ่อแม่และลูกไปแล้ว
แต่พอได้ยินเรื่อง ‘การจัดการ’ ที่ท่านยายแห่งจวนสกุลสั่วเตรียมไว้ให้เธอ เธอก็รู้สึกไม่อาจทำใจให้สงบได้อีก
ก็จริง ใครจะไปรู้ว่าร่างเดิมเคยคิดว่าตัวเองหนีออกจากขุมนรกมาได้แล้ว แต่กลับกลายเป็นว่ากระโดดลงไปในขุมนรกอีกแห่ง แถมยังเป็นขุมนรกที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น
ตอนนี้จู้หร่วนหลานไม่ชอบคนทั้งจวนสกุลสั่วเลยสักนิด คนพวกนี้แต่ละคนภายนอกดูดีมีสง่า แต่ในใจแท้จริงเป็นอย่างไรกันแน่?
ช่างเหมือนหมาป่าที่สวมหนังมนุษย์ไว้ เพียงแต่มีรูปร่างหน้าตาเป็นคนเท่านั้น!
แม้แต่นายท่านเจ็ด จู้หร่วนหลานก็ยังรู้สึกซับซ้อนกับเขา เขาเป็นคนที่นิสัยไม่ค่อยดีจริง ๆ อารมณ์ขึ้นลงรุนแรงเหลือเกิน บางครั้งเธอยังอดสงสัยไม่ได้ว่าอาการป่วยของเขาทรมานจนทำให้สติผิดปกติไปแล้วหรือเปล่า