จู้หร่วนหลานขับรถราวกับกำลังซิ่งอย่างบ้าคลั่ง ท่าทางอวดดีสุด ๆ พุ่งชนไปตามถนนอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
ในเวลานี้ การมีรถยนต์ในแผ่นดินใหญ่ถือเป็นเรื่องหาได้ยาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการขับรถซิ่งเลย
ตระกูลสั่วสามารถหารถมาได้ในแผ่นดินใหญ่ ก็นับว่ามีเส้นสายและความสามารถไม่น้อย แม้จะไม่ใช่รถเก๋ง แต่เป็นรถขนของ ก็ยังถือว่าเก่งกาจมากแล้ว
จู้หร่วนหลานขับรถพุ่งจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งคนในจวนสกุลสั่วไว้ให้ลนลานรีบไปรายงานเจ้าของจวน
พอดีคุณชายใหญ่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นจากทางประตูด้านเหนือเช่นกัน จึงส่งคนมาตรวจสอบ
ยามที่ประตูด้านเหนือรีบรายงานเรื่องนี้ขึ้นไปทันที
คุณชายใหญ่ลงมาด้วยตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะ “พวกแกทำอะไรกันอยู่? หือ? คนตัวโตขนาดนั้นยังปล่อยให้หนีไปได้อีก เห็นหรือเปล่าว่าคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง?”
คนเฝ้าประตูรู้แล้วว่าตัวเองก่อเรื่องใหญ่ จึงได้แต่ยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว แต่พวกเขาไม่เห็นหน้าคนนั้นจริง ๆ
เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก เพราะจู้หร่วนหลานเตรียมตัวมาอย่างรัดกุมเกินไป
เธอสวมหมวกกันน็อกมอเตอร์ไซค์และหน้ากากกันแก๊สพิษ แถมยังขับรถออกไป ต่อให้ไม่ต้องพูดถึงการเห็นหน้าชัด ๆ แค่จะบอกว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง คนเฝ้าประตูก็ยังดูไม่ออก
“คะ...คุณชายใหญ่ คนนั้นเคลื่อนไหวเร็วมาก บ่าวมองไม่ทันจริง ๆ! อีกอย่าง เขาสวมอะไรไว้บนหัว ปิดมิดชิดมาก!”