จู้หร่วนหลานไม่ได้ตอบคำพูดของกัปตัน แต่สถานการณ์ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับจังหวะและชะตาชีวิต เรือไท่ผิงหลุนถูกชนก่อน ทำให้เดิมทีตัวเรือก็ไม่มั่นคงอยู่แล้ว จากนั้นยังถูกชนซ้ำอีกครั้ง คราวนี้แรงยิ่งกว่าเดิม จนตัวเรือเอียงทันที ประกอบกับน้ำทะลักเข้าห้องโดยสาร จึงยิ่งทำให้เรือเอียงเร็วขึ้น นี่เองคือเหตุผลที่เรือลำนั้นจมลงอย่างรวดเร็ว
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นสภาพอากาศโดยรอบก็ไม่ดีนัก จู้หร่วนหลานไม่รู้ว่าเรื่องที่เรือไท่ผิงหลุนถูกโจมตีไม่ได้แพร่ออกไป หรือเป็นเพราะเหตุใด แต่ตอนที่เธอจากมา เธอไม่เห็นทีมกู้ภัยเดินทางไปช่วยเลย
อีกทั้งเรือชูชีพบนเรือไท่ผิงหลุนก็มีไม่เพียงพออย่างยิ่ง สุดท้ายคนจำนวนมากจึงไม่มีทางหนีออกมาได้ ต้องจมลงสู่ก้นทะเลไปพร้อมกับเรือลำใหญ่!
กัปตันใช้เวลานานกว่าจะเรียกสติกลับมาได้ เขายกมือเช็ดหน้าแล้วมองจู้หร่วนหลาน «เดิมทีคุณตั้งใจจะไปที่ไหนหรือ?»
จู้หร่วนหลานรู้ว่าเดิมทีเรือไท่ผิงหลุนมุ่งหน้าไปยังจีหลง แต่จุดหมายของเธอคือเมืองฮ่องกง ย่อมไม่อยากไปจีหลง
เดิมทีจีหลงเป็นจุดหมายของคนตระกูลสั่ว เหตุผลที่เธอขึ้นเรือลำนี้ ข้อแรกคือสถานการณ์ตอนนั้นเร่งด่วน ตัวตนของเธอทำให้ต้องรีบออกจากเซี่ยงไฮ้ ไม่ว่าจะไปที่ไหน อย่างน้อยก็ต้องออกไปให้ได้ก่อน
ข้อสองคือในตอนนั้นจีหลงกับเมืองฮ่องกงยังติดต่อกันค่อนข้างสะดวก เธอสามารถไปถึงจีหลงก่อน แล้วค่อยหาโอกาสเดินทางต่อไปเมืองฮ่องกงได้