ท่านยายตกตะลึงจนไม่อยากเชื่อ นางตวาดเสียงดังว่า “เป็นไปไม่ได้! ของตั้งมากมายขนาดนั้นจะหายไปหมดได้อย่างไร แม้แต่เศษชิ้นส่วนก็ไม่เหลือเลยหรือ?”
ตอนนี้คุณชายใหญ่เองก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ชั่วขณะหนึ่งกลับนึกไม่ออกว่าตรงไหนกันแน่ที่ผิดปกติ
ในจังหวะนั้นเอง คนเฝ้าประตูใหญ่ก็เข้ามารายงาน ขัดจังหวะความคิดของคุณชายใหญ่
“ท่านยาย มีเพื่อนบ้านมาถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับบ้านเราขอรับ บอกว่าเป็นคำถามจากนายท่านบ้านพวกเขา!”
ท่านยายได้สติจากความโกรธ “มีบ้านไหนบ้าง?”
“นายท่านสกุลหลี่ที่อยู่ติดกับบ้านเราส่งคนมาสอบถามขอรับ คนสกุลเหวินก็มาไต่ถามด้วย อีกอย่าง เมื่อครู่บ่าวเห็นคนจากกองรักษาเมืองมาดูอยู่แวบหนึ่ง เกรงว่าอีกสักพักทางกองรักษาเมืองจะส่งคนมาอีกขอรับ!”
ท่านยายขมวดคิ้วแน่น ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญ อีกไม่นานพวกเขาก็จะออกจากเซี่ยงไฮ้แล้ว นางไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นแม้แต่น้อย
คนเหล่านี้มาสืบถาม คงกำลังสงสัยว่าบ้านพวกเขาเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ตอนนี้ปล่อยให้ใครรู้ไม่ได้ว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในบ้าน ต้องปิดเรื่องนี้ไว้ให้มิดชิด
“ลูกใหญ่ จัดคนไปบ้านแต่ละหลัง บอกว่าปืนคุณภาพต่ำหลายกระบอกที่เก็บไว้ในคลังของบ้านเราเกิดขัดข้อง จนเกิดเสียงดังขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ให้คนเอาของขวัญไปด้วย ถือเป็นคำขอโทษจากบ้านเราให้บ้านอื่น ๆ!”
คุณชายใหญ่รับคำ เขารู้ความหมายที่ท่านยายจัดการเช่นนี้ดี จึงไม่ได้คัดค้าน