ขณะนั้นเอง ประตูห้องเตรียมตัวก็ถูกผลักเปิดออก
เซวียหมิงเลี่ยงพาเฉินเยี่ยนเดินเข้ามา คนหนึ่งอยู่ข้างหน้า อีกคนตามหลัง
“มาเถอะ ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก”
เซวียหมิงเลี่ยงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
“ท่านนี้คือกัปตันคนใหม่ของสายการบินอวิ๋นหาง เฉินเยี่ยน และยังเป็นกัปตันผู้รับผิดชอบเที่ยวบินนี้ด้วย”
สิ้นเสียง เหลียงตงกับอวี้ต้าเป่าก็หันมองเฉินเยี่ยนพร้อมกัน
เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูเด็กเกินวัยของเฉินเยี่ยนอย่างชัดเจน
สีหน้าของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปทันที
ให้ตายสิ!
อายุน้อยจริง ๆ ด้วย!
ดูเด็กกว่าฉันเสียอีกหรือเปล่าเนี่ย?!
เหลียงตงขมวดคิ้วจนเป็นปมในทันที
“เฉินเยี่ยน ท่านนี้คือกัปตันคนที่สองของเที่ยวบินนี้ เหลียงตง”
เซวียหมิงเลี่ยงชี้ไปทางเหลียงตงพร้อมแนะนำ
“ส่วนท่านนี้คือผู้ช่วยนักบิน อวี้ต้าเป่า”
“กัปตันเหลียง ผู้ช่วยนักบินอวี้ สวัสดีครับ”
เฉินเยี่ยนยื่นมือออกไปก่อน สีหน้าเรียบเฉย
เหลียงตงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือมาจับกับเขา สัมผัสกันเพียงชั่วครู่ก็ผละออก
“สวัสดีครับ”
ท่าทีของเขาสุภาพ แต่ก็แฝงความห่างเหิน
ส่วนอวี้ต้าเป่ายังคงตกตะลึง เขาจับมือกับเฉินเยี่ยนอย่างเหม่อลอยและนิ่งไปตั้งนานกว่าจะพูดออกมาได้
เซวียหมิงเลี่ยงเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา ได้แต่ถอนหายใจในใจ
เขารู้ว่าเฉินเยี่ยนจะทำให้ลูกเรือเชื่อใจได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย
“เอาละ เวลาใกล้แล้ว เตรียมประชุมกันเถอะ”
เซวียหมิงเลี่ยงปรบมือเบา ๆ
“ทางฝ่ายพนักงานต้อนรับ...”
เขายังพูดไม่ทันจบ ด้านนอกห้องเตรียมตัวก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังใส พร้อมเสียงพูดคุยหัวเราะ
“...ฉันบอกพวกเธอเลยนะ กัปตันคนใหม่วันนี้ ได้ยินมาว่าหล่อสุด ๆ!”
“จริงเหรอ? หล่อขนาดไหน?”
“หล่อกว่าดาราหนุ่มหน้าใสคนก่อนหรือเปล่า?”
ประตูถูกผลักเปิด หญิงสาวกลุ่มหนึ่งในชุดพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินสีสันสดใสเดินเข้ามา โดยมีหญิงสาวผู้มีบุคลิกคล่องแคล่วและหน้าตาสะดุดตาเดินนำหน้า
เธอคือหัวหน้าแอร์ฮอสเตส กู้ม่าน
ทันทีที่เข้ามา พวกเธอก็เห็นเฉินเยี่ยนในห้อง รวมถึงเซวียหมิงเลี่ยงที่ยืนอยู่ข้างเขาด้วยสีหน้าอึดอัดเล็กน้อย
เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วหยุดลงกะทันหัน
พนักงานต้อนรับสาววัยเยาว์หลายคนหน้าแดงขึ้นมาทันที ราวกับอยากมุดแผ่นดินหนี